จีน ยังไม่จบ

แยกเรือนแล้ว ตัวซวยคนนี้ไม่แกล้งโง่

Name: แยกเรือนแล้ว ตัวซวยคนนี้ไม่แกล้งโง่
Author: 炸了小番茄

โดย 炸了小番茄 · แปลโดย ลมหนาว

4.10 รีวิว·อัปเดต 15 ต.ค. 2026

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง หลินเชียนเชียนก็กลายเป็นหญิงสาวชาวนาที่เป็นเพียงตัวประกอบถูกสังเวย

แม่แท้ๆ เพิ่งตาย แม่เลี้ยงก็พาลูกสาวเข้าบ้าน ตั้งแต่นั้นมาเธอกับน้องชายวัยสามขวบก็ต้องไปอยู่ในห้องเก็บฟืน ได้กินข้าวต้มใสๆ วันละสองมื้อ ทั้งยังถูกทุบตีด่าทอ แม่เลี้ยงพูดว่า “เป็นผู้หญิงจะเรียนหนังสือไปทำไม?” แต่พอหันไปกลับเชิญอาจารย์มาสอนน้องสาวต่างแม่

ปู่ย่าลำเอียงเข้าข้างอาน้อย ท่านอาสะใภ้ก็ปากคอเราะร้าย เอาแต่คิดจะขายเธอให้ได้ราคาดีๆ ส่วนพ่อแท้ๆ น่ะหรือ? ยืนบิดมืออยู่กลางลานบ้าน ไม่กล้าปริปากสักคำ

หลินเชียนเชียนหัวเราะ

จูงมือน้องชายเดินออกไป

“แยกเรือน”

เสียงหัวเราะดังลั่นทั่วโถงกลางบ้าน “เด็กผู้หญิงตัวแค่นี้ แถมพ่วงเด็กที่เป็นภาระไปด้วย แยกออกไปก็รอตายได้เลย!”

เธอไม่หันกลับไปมอง

หลังแยกเรือน เธอเก็บผักป่าและขายกระต่ายป่า จนหาเงินก้อนแรกได้

หนึ่งเดือนต่อมา แป้งมันสำปะหลังของเธอก็โด่งดังไปทั่วโรงเตี๊ยมในอำเภอ

สองเดือนต่อมา เธอซื้อที่ดินสามสิบหมู่ทางตะวันออกของหมู่บ้าน

สามเดือนต่อมา เธอจะปรับปรุงบ้านเก่า รื้อทิ้งแล้วสร้างใหม่

แม่เลี้ยงร้อนใจ ปู่ย่าตื่นตระหนก ส่วนพ่อแท้ๆ เดินวนไปมาที่ประตูเรือน—ตั้งแต่วันที่เธอจูงมือน้องชายเดินออกจากประตูนั้น เธอก็ไม่คิดจะกลับมาอีกเลย

ปลายปี เธอนั่งเกวียนวัวคันใหม่ที่เพิ่งทำเสร็จ ผ่านหน้าบ้านเก่า แม่เลี้ยงวิ่งตามออกมาตะโกนเรียกชื่อเธอ

เธอก้มลงเช็ดคราบมันตรงมุมปากให้น้องชาย โดยไม่แม้แต่จะเงยหน้า: