ยามเช้าในหมู่บ้านยังมิทันตื่นเต็มตา
ใต้ชายคาสองข้างทางเดินดิน มีผู้คนออกมาเทน้ำสกปรกทิ้ง พลางทักทายผู้สัญจรผ่านไปมา
ไก่สองสามตัวคุ้ยเขี่ยหาอาหารอยู่ริมกำแพงเตี้ย พอได้ยินเสียงฝีเท้าก็พากันกระเจิง แต่ไม่นานก็กลับมารวมกลุ่มกันใหม่
เมื่อเดินมาถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน ก็ประจันหน้ากับชาวบ้านกลุ่มหนึ่งที่แบกจอบจะไปไร่
ล้วนเป็นหน้าคุ้นตาในหมู่บ้าน ทั้งคนแซ่โจว คนแซ่หลี่ กับตระกูลหลินก็มิได้ห่างเหินกันเท่าใดนัก หากพบหน้ากันตามปกติก็ทักทายกัน
บัดนี้พวกเขากำลังยืนสูบยาอยู่ริมทาง จอบพาดบ่า รอจนกว่าคนจะพร้อมแล้วออกเดินทาง
“อ้าว เชียนเชียน นี่จะไปไหนรึ” ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งที่อยู่หัวแถวดึงมวนยาออกจากปาก หรี่ตามองกระจาดหลังของทั้งสามคน ก่อนจะมองไปที่ติงเสี่ยวหู่ “ยังพาลูกชายบ้านติงมาด้วยอีก”
“ลุงโจว” หลินเชียนเชียนทักทายพร้อมรอยยิ้ม “ที่บ้านไม่มีเสบียงแล้ว ข้าตั้งใจจะเข้าป่าไปดูว่ามีผักป่าหรืออะไรที่กินได้บ้าง”