ไปเปลี่ยนเป็นเงินที่อำเภอ
“ไป ไปเปลี่ยนเป็นเงินที่อำเภอ” หลินเชียนเชียนสะพายกระสอบขึ้นบ่า
“เปลี่ยนเป็นเงิน?” ติงเสี่ยวหู่ตาเบิกกว้าง “พี่เชียนเชียน ผักป่าพวกนี้ไม่มีค่านะขอรับ!”
“ข้ามีวิธี” หลินเชียนเชียนยิ้มมุมปาก
นางสะพายกระสอบผักป่าเดินนำหน้า เจ้าหู่เอ๋อร์กับอาเหล็งหามตะกร้าสะพายหลังตามหลัง สามคนย่ำน้ำค้างมุ่งหน้าสู่อำเภอ
วันนี้ออกเดินทางแต่เช้า ตะวันยังไม่แผดกล้า เดินได้คล่องแคล่วกว่าเมื่อวาน
ถึงอำเภอแล้ว หลินเชียนเชียนคุ้นเส้นทางดี เลี้ยวเข้าไปในตรอก หยุดอยู่หน้าประตูที่มีป้าย “โรงเตี๊ยมเทียนเซียง” แขวนอยู่
“แม่นางหลินมาแล้ว!” เสี่ยวเอ้อสายตาดี พอเห็นนางก็รีบออกมาต้อนรับ ใบหน้ายิ้มแย้ม “วันนี้มีของดีอะไรอีกหรือ?”
“พี่เสี่ยวเอ้อ ท่านเถ้าแก่ซูอยู่หรือไม่?” หลินเชียนเชียนวางกระสอบ เช็ดเหงื่อ “ผักป่าที่เพิ่งเก็บเมื่อเช้า อยากถามท่านเถ้าแก่ว่ารับซื้อไหม”