ในลานบ้านเงียบสงัดผิดปกติ
เรือนหลักดับไฟมืดสนิท ท่านผู้เฒ่าหลินและภรรยาพร้อมด้วยหลินเสี่ยวฮวาไปเยี่ยมน้องชายที่เรียนหนังสือในเมือง ยังไม่กลับมา เรือนปีกตะวันออกก็มืดเช่นกัน ครอบครัวของหลินกั๋วจงไปบ้านพ่อตา บอกว่าจะค้างสักสองสามวัน
หลินกั๋วจู้ยืนนิ่งอยู่ในลานบ้านครู่หนึ่ง รู้สึกว่าความเงียบของลานบ้านวันนี้ชวนให้ประหลาดใจอยู่บ้าง แต่เขาก็มิได้คิดมาก ยกเท้าก้าวเดินไปยังเรือนของตน
เมื่อเดินผ่านห้องเก็บฟืน ฝีเท้าของเขาชะงักลงเล็กน้อย
ในห้องเก็บฟืนมืดสนิท มองไม่เห็นสิ่งใด เขาอ้าปากคล้ายจะร้องเรียก แต่แล้วก็หุบลง
ช่างเถิด
เขาก้มหน้าเดินเข้าห้องของตนเอง
ภายในห้องเก็บฟืน หลินอวี้หลงฟังเสียงฝีเท้าด้านนอกแล้วลุกพรวดขึ้นนั่ง
“พ่อกลับมาแล้ว!”
ร่างของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล เดินโขยกเขยกจะพุ่งออกไปข้างนอก “ข้าจะไปฟ้อง! ให้พ่อรู้ว่าเขาแต่งกับนางมารร้ายพิษสงเช่นไรกลับมา!”
หลินเชียนเชียนรีบคว้าตัวเขาไว้