หลินเชียนเชียนกำลังง่วนอยู่หน้าเตา นางหั่นเนื้อกระต่ายเป็นชิ้นเล็ก ๆ หมักด้วยเกลือและขิง จากนั้นหยิบพริกแห้งกับพริกเสฉวนที่ซื้อมาเมื่อวันนี้ออกมา คั่วในกระทะให้แห้ง แล้วใช้ไม้ทุบให้ละเอียด
อาเหล็งนั่งยอง ๆ อยู่ข้างเตาคอยสุมไฟ แสงไฟส่องให้ใบหน้าเล็ก ๆ ของเขาแดงระเรื่อ
ภายในห้องคลุ้งไปด้วยกลิ่นฉุนของพริกแห้ง กระตุ้นให้เขาจามไม่หยุด ทว่าดวงตากลับสุกใสเป็นประกาย "พี่หญิง กลิ่นหอมยิ่งนัก!"
"หอมใช่ไหม? อีกครู่ได้กินจะยิ่งหอมกว่านี้" หลินเชียนเชียนพูดพลางรินน้ำมันหนึ่งช้อนลงกระทะ น้ำมันร้อนได้ที่ก็ใส่ขิงกับกระเทียมลงผัดให้หอม ตามด้วยเนื้อกระต่ายผัดไฟแรง ๆ เร็ว ๆ พอเนื้อเปลี่ยนสีก็โรยผงพริกแห้งและผงพริกเสฉวน ผัดเคล้าให้ทั่ว สุดท้ายเติมน้ำนิดหน่อยเคี่ยวให้เข้าเนื้อ
กลิ่นหอมฉุนของหมาล่าพวยพุ่งอบอวลไปทั่วทั้งห้องในบัดดล
หลินอวี้หลงสูดจมูกฟุดฟิด น้ำลายแทบไหล "พี่หญิง เรียนรู้มาจากที่ใดกัน?"