จีน จบแล้ว

แต่งแทนทหารพิการยุค 70? ฉันหันไปทำวิจัยจนเป็นสมบัติชาติ

Name: แต่งแทนทหารพิการยุค 70? ฉันหันไปทำวิจัยจนเป็นสมบัติชาติ
Author: 煎bingo子

โดย 煎bingo子 · แปลโดย มังกรหลับใหล

4.80 รีวิว·อัปเดต 26 ต.ค. 2026

ชาติก่อน เซินถังเป็นทั้งดุษฎีบัณฑิตด้านเกษตรศาสตร์และผู้สืบทอดวิชาแพทย์แผนจีน พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็กลายเป็นลูกสาวแท้ ๆ ที่ถูกพ่อแท้ ๆ ขายทิ้งในยุค 70

น้องสาวบุญธรรมไม่อยากแต่งกับนายทหารพิการ พ่อแท้ ๆ จึงผลักเธอออกไปแต่งแทน

ใคร ๆ ต่างก็พูดกันว่าคนจากตระกูลมู่คนนั้นขาทั้งสองข้างพิการ แถมยังมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ทั้งคงไร้ทายาทสืบสกุล

เซินถังเหลือบมองกำไลหยกอันล้ำค่าแล้วยิ้มออกมา: แต่งสิ

หลังเซ็นหนังสือตัดขาดความสัมพันธ์ เธอก็ปัดก้นเดินเข้าบ้านพักเขตทหารไป

ทุกคนต่างรอดูเรื่องน่าขัน

แล้วก็...

ผักงอกงามบนดินเค็ม ดินเค็มรกร้างกลายเป็นบ่อเลี้ยงกุ้ง ทั้งเขตทหารได้กินอาหารโปรตีนสูงกันถ้วนหน้า

ขาของผู้บังคับบัญชาพิการหายดีแล้ว

อาการที่ทำให้ไร้ทายาทก็หายดีเช่นกัน

ผู้บังคับบัญชาหน้านิ่งที่เคยเย็นชาค่อย ๆ หน้าแดงและตกหลุมรักเธอ จนกลายเป็นคนขี้หึง คอยตามติดเธอไม่ห่าง

แค่เธอคุยเรื่องวิชาการกับอาจารย์ที่ปรึกษานานไปสองสามประโยค เขาก็เสนอตัวเป็นติวเตอร์ให้เอง; พอมีคนมาทาบทามเรื่องคู่ครองให้เธอ เขาก็หน้าบึ้งเข้าขัดขวางทันที

น้องสาวบุญธรรมเยาะเย้ยว่าเธอแต่งกับคนไร้ประโยชน์? หันกลับมาอีกที คนไร้ประโยชน์ที่ถูกจับแต่งแทนก็กลายเป็นนายพลอายุน้อยที่สุดในเมืองหลวง

พ่อแท้ ๆ เสียดายจนอยากรับเธอกลับไป? ตอนนี้เธอสอบเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยชิงหัวได้โดยไม่ต้องสอบ แถมยังได้ศึกษากับผู้ทรงคุณวุฒิชั้นนำของประเทศ

เซินถังยืนอยู่บนเวทีมอบรางวัลการแข่งขันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับประเทศ ด้านหลังเธอคือชายที่ครั้งหนึ่งเคยนั่งอยู่บนรถเข็น

เขาใช้ไม้เท้าพยุงตัว แววตาอ่อนโยนราวกับน้ำแข็งที่กำลังละลาย

"เซินถัง"

"หืม?"

"เธอบอกว่าไม่ได้แต่งเพราะกำไลหยก"

"ก็ไม่ได้แต่งเพราะกำไลหยกจริง ๆ"

"ดี ไม่ใช่เพราะกำไลหยก"

เขายิ้ม

—งั้นก็แต่งเพราะฉันน่ะสิ