คำพูดนั้นทำให้สีหน้าของเหล่าภรรยาทหารที่อยู่ตรงนั้นเปลี่ยนไปทันที
ในยุคสมัยนี้ ชื่อเสียงของผู้หญิงสำคัญยิ่งกว่าชีวิต หญิงสาวที่ยังไม่แต่งงานคนหนึ่งวิ่งไปนวดขาให้ผู้ชาย ส่งอาหารให้เขาทุกวัน แถมยังพักอยู่ในบ้านของเขาอีกด้วย—ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร แค่คำบรรยายเหล่านี้ก็เพียงพอให้คนคิดฟุ้งซ่านไปไกลแล้ว
“ฉันก็ว่าแล้วเชียว คนที่ใจดีขนาดนั้นจะมีสักกี่คนกัน...”
“นั่นสิ อยู่ดี ๆ ก็เอาอกเอาใจคนอื่น ต้องมีแผนไม่ดีแน่”
“ต่อไปอยู่ให้ห่างจากเธอหน่อยดีกว่า อย่าให้ชื่อเสียงเสียหายไปด้วย...”
เหล่าภรรยาทหารทยอยแยกย้ายกันไปเป็นกลุ่มเล็ก ๆ แต่เสียงซุบซิบนินทากลับติดปีก ราวกับแพร่กระจายไปทั่วบริเวณบ้านพักในชั่วข้ามคืน
ตั้งแต่วันรุ่งขึ้น เซินถังก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าท่าทีของผู้คนในบริเวณบ้านพักเปลี่ยนไป
เมื่อก่อนเวลาเธอไปตักน้ำตรงอ่างล้างหน้า มักมีพี่สะใภ้เข้ามาทักทายและชมว่าปลูกผักเก่ง แต่ตอนนี้พอเธอเดินเข้าไป กลุ่มคนที่เคยพูดคุยกันอย่างคึกคักก็เงียบเสียงลง เหล่าภรรยาทหารสบตากันอย่างมีนัย ก่อนจะหาเหตุผลแยกย้ายกันไป
ระหว่างทางไปโรงอาหาร มีคนชี้ไม้ชี้มืออยู่ข้างหลัง เสียงไม่ดังไม่เบา พอดีลอยเข้าหูเธอ
“คนนั้นไง คนที่ไปนวดขาให้ผู้การมู่ที่โรงพยาบาลทุกวัน...”
“จิ๊ ยังสาวยังแส้ แต่หน้าหนาไม่เบา...”
“ได้ยินว่าผู้การมู่ยังไม่ยอมรับเธอเลย แต่เธอก็ยังเกาะติดไม่ยอมไป หน้าด้านจริง ๆ...”
เซินถังเดินต่อโดยไม่หยุด สีหน้าสงบนิ่งดุจผิวน้ำ
เธอไม่ได้เพิ่งมาเกิดเป็นคนเสียหน่อย ชาติที่แล้วคลุกคลีอยู่ในแวดวงวิชาการมาตั้งหลายปี เธอเคยเจอกลเม็ดทั้งต่อหน้าและลับหลังแบบไหนมาบ้าง? ข่าวลือแค่นี้ไม่ระคายผิวเธอด้วยซ้ำ
แต่หวังซิ่วเหลียนกลับโกรธจนแทบทนไม่ไหว
“พูดจาเหลวไหล! พวกปากมาก!” หวังซิ่วเหลียนตบกระดานซักผ้าตรงอ่างล้างหน้า แล้วจ้องเหล่าภรรยาทหารที่นินทาคนอื่นตาเขม็ง “เซินถังนวดแผนจีนให้ผู้การมู่อย่างถูกต้อง หมอทหารเฉินยังรับรองแล้วด้วย พวกคุณรู้อะไรกัน? ถึงได้เอาแต่พูดส่งเดชอยู่ตรงนี้!”