ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นวิธีเก็บตัวอย่างเพื่อการวิจัยที่ได้มาตรฐาน ทั้งราก ทั้งดิน และกลุ่มจุลินทรีย์บริเวณรากยังคงสภาพครบถ้วน
ชาติที่แล้ว ตอนเรียนปริญญาเอก เธอเก็บตัวอย่างภาคสนามมานับพันครั้ง วิธีแบบนี้ต่อให้หลับตาเธอก็ยังจำได้ คนที่ใช้วิธีเก็บตัวอย่างอย่างมืออาชีพเช่นนี้ในยุคนี้และสถานที่แห่งนี้ได้ ย่อมไม่ใช่ขโมยธรรมดาหรือเพื่อนบ้านที่แค่หิวจนอดใจไม่ไหวแน่
นี่คือคนที่ทำวิจัยด้านการเกษตร
เซินถังค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แผ่นหลังชุ่มเหงื่อบาง ๆ
มีคนกำลังพิจารณาผักที่เธอปลูกด้วยสายตาของนักวิจัย
นั่นหมายความว่าอย่างไร? หมายความว่าหากผักจากมิติพิเศษของเธอถูกนำไปวิเคราะห์ส่วนประกอบ เปรียบเทียบดิน หรือคำนวณระยะเวลาการเติบโต ก็อาจเผยความผิดปกติออกมาได้ทุกขั้นตอน ผักสดฉ่ำที่เติบโตในที่ดินเค็มภายในเวลาแค่ 2 วัน เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ในสายตาของนักวิจัยด้านเกษตรคนไหนก็ตาม
ถ้าอีกฝ่ายเป็นแค่ชาวนาธรรมดา กินแล้วก็คงแล้วกันไป ไม่คิดอะไรต่อ แต่ถ้าเป็นคนทำวิจัย…
เซินถังสูดหายใจเข้าลึก ๆ บังคับตัวเองให้ใจเย็น
ตอนนี้เธอมีสถานะอะไร? ก็แค่หญิงสาวที่แต่งงานแทน เดินทางมาจากชนบท ไม่เคยเรียนหนังสือ แถมยังไม่มีทะเบียนบ้าน ความรู้เรื่องเพาะปลูกทั้งหมดของเธอซ่อนอยู่ใต้ข้ออ้างว่า “หมอยาเฒ่าในชนบทสอนมา” พูดครั้งสองครั้งยังพอถูไถได้ แต่จะพูดแบบนี้ทุกครั้งไม่ได้หรอก
ถ้าคนที่มาเก็บตัวอย่างเป็นพวกหัวแข็ง สืบสาวต้นตอจนมาตามถามเธอถึงที่ว่าใช้เทคนิคเพาะพันธุ์อะไร ใช้วิธีปรับปรุงแบบไหน จัดการดินเค็มอย่างไร เธอจะตอบว่าอะไร?
พูดอย่างอื่นเขาก็ไม่เชื่อ จะให้บอกว่า “ฉันมีมิติพิเศษเป็นนิ้วทองคำ” ได้หรือไง?
มีหวังถูกหาว่าเป็นบ้าแล้วจับไปขังแน่
ตอนนี้สิ่งสำคัญเร่งด่วนที่สุดคือ เธอต้องรีบหาสถานะทางวิชาการที่ถูกต้องตามกฎหมายและมีเหตุผลรองรับให้ตัวเอง