จีน ยังไม่จบ

เป่ยผิง 1937: จากโรงพัก สู่กองทัพหลักล้าน

Name: เป่ยผิง 1937: จากโรงพัก สู่กองทัพหลักล้าน
Author: 土豆勇者

โดย 土豆勇者 · แปลโดย กาแฟดำไม่หวาน

3.80 รีวิว·อัปเดต 30 ต.ค. 2026

【แนวระดมกองทัพ】【ไร้เทียมทาน】【บริหารจัดการ】【ไม่ถูกกดขี่】【คนกลัวอำนาจการยิงไม่พอใจต้องสะใจ】【ภาพประกอบเยอะ】

นิยายเรื่องนี้มีอีกชื่อว่า: 《เดี๋ยวนะ โรงพักบ้านไหนมีรถถังจู่โจมสตูร์มไทเกอร์ด้วย》《ทหารญี่ปุ่น: ผู้กำกับโรงพักคนนี้ชักไม่ชอบมาพากล!》

ผู้บังคับการกรมทหารญี่ปุ่นร้องไห้ฟูมฟายจนแทบสติแตก: “รายงาน! พวกเราปะทะกับกำลังหลักของข้าศึกนอกประตูก่วงอันเหมิน อำนาจการยิงรุนแรงมาก ขอคำแนะนำทางยุทธวิธีด่วน!”

พลตรีญี่ปุ่นตบหน้าเขาฉาดหนึ่ง: “พูดจาเหลวไหล! ที่ก่วงอันเหมินมีแค่สถานีตำรวจสาขาซอมซ่อแห่งเดียว อย่างมากก็มีปืนฮั่นหยางเก่า ๆ อยู่ไม่กี่กระบอก”

ผู้บังคับการกรมชี้ไปยังแนวรบเบื้องหน้าที่กระสุนพ่นเปลวไฟออกมาไม่หยุด: “แกพูดบ้าอะไร! โรงพักบ้านไหนตั้งปืนกลหนักไว้หลายกระบอกในตรอก? ตำรวจบ้านไหนมีปืนทอมป์สันกันคนละกระบอกไว้กราดยิง? ในลานนั่นยังจอดสัตว์ประหลาดที่มีปืนใหญ่ขนาด 380 มิลลิเมตรอยู่อีกคันด้วย!”

ลู่ฉือข้ามเวลามายังเป่ยผิงในปี 1937 ก่อนสงครามต่อต้านญี่ปุ่นเต็มรูปแบบปะทุเพียง 7 วัน เขาผูกระบบสุ่มทหารเข้ากับตัว และเริ่มต้นด้วยการสุ่มได้สถานีตำรวจมาหนึ่งแห่ง

พวกทหารญี่ปุ่นกล้ากร่างหรือ? ก็กราดยิงด้วยปืนกลมือ แล้วประหารกลางถนนเสียเลย

พวกคนทรยศกล้าผยองหรือ? ก็ยึดบ้านฆ่าล้างตระกูล เหรียญเงินกับทองแท่งเอามาให้หมด

ใช้เหรียญเงิน 1,000 เหรียญสุ่มหนึ่งครั้ง มีครบทั้งหมู่ทหารลาดตระเวน ปืนกลหนัก ปืนต่อสู้อากาศยาน และรถถังจู่โจมสตูร์มไทเกอร์

เมื่อเปลวเพลิงสงครามลุกโชน ขณะที่กองทัพญี่ปุ่นคิดว่าเป่ยผิงจะตกอยู่ในมือได้อย่างง่ายดาย พวกมันกลับพุ่งชนลู่ฉือเข้าเต็ม ๆ

“ไอ้ทหารญี่ปุ่น ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว!”