"พรุ่งนี้เที่ยงส่งของที่นอกเมือง ฝ่ายนั้นต้องเตรียมคนมารับไว้ก่อนแน่นอน ตอนนั้นภูมิประเทศกลางแจ้งโล่งเกินไป ถ้าเกิดเรื่องพลาดขึ้นมาจะควบคุมยาก"
ลู่ฉือเคาะโต๊ะเบา ๆ
"ตอนนี้พวกเขาพักอยู่ที่ไหน?"
"นอกเสวียนอู่เหมิน โรงเตี๊ยมอี้ซุ่นจ้าน เช่าลานหลังแยกเดี่ยว มีรถม้าจอดอยู่ในลาน รวมทั้งหมดห้าคน"
"ดี คืนนี้เราล้วงเข้าไป ใช้ตำแหน่งตำรวจเข้าไป จัดการคนกับเงินให้เสร็จในทีเดียว"
หวังซื่ออี้ถูมือทั้งสองข้าง "งั้นผมไปเตรียมการ?"
"อืม เลือกคนคล่องแคล่วมายี่สิบคน เปลี่ยนเป็นเครื่องแบบตำรวจทางการให้หมด พกบัตรประจำตัว ปืนเมาเซอร์ซ่อนไว้ใต้เสื้อคลุม เราจะพยายามจัดการแบบไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ"
พ้นเที่ยงคืนมาได้ไม่นาน ถนนในเป่ยผิงเงียบสงัด เสียงเคาะไม้ไผ่ดังแผ่วเบากระจายหายไปไกล
ลู่ฉือพาคนยี่สิบกว่าคนแบ่งเป็นสามสายมุ่งหน้าไปที่อี้ซุ่นจ้าน
กลุ่มหนึ่งให้หวังซื่ออี้นำ อ้อมไปหลังกำแพงปิดตายประตูหลังกับกำแพงล้อม อีกกลุ่มกระจายกันปิดปากตรอกโดยรอบ ส่วนตัวเขาพาคนแปดคนไปทางประตูหน้า
ประตูโรงเตี้ยมเปิดแง้มไว้เล็กน้อย หน้าร้านกำลังง่วงหลับ
ลู่ฉือตบเคาน์เตอร์ปังหนึ่ง หน้าร้านเงยหน้าขึ้นมาเห็นแถวคนใส่เครื่องแบบทั้งแถว ขาอ่อนจนแทบไถลตกเก้าอี้
"ท...ท่านผู้...ผู้ตรวจ..."
ลู่ฉือชูบัตรประจำตัวให้ดู "ตรวจตามปกติ พวกแขกต่างถิ่นที่พักอยู่ลึกสุดในลานหลัง มีห้องไหนกัน?"
"ห...หลังสุดทางตะวันออกของลานหลัง...ประตูลานปิดอยู่ พวกเขาออกไปข้างนอกตอนกลางวัน กลับมาก่อนฟ้ามืด หลังจากนั้นก็ไม่ได้ออกมาอีกเลย"
"รู้แล้ว นายนั่งอยู่ตรงนี้ ห้ามขยับ ห้ามส่งเสียง"