การไล่ล่าเข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว
ขบวนรถหุ้มเกราะแล่นไปตามถนนหลวงมุ่งหน้าทิศตะวันตกเฉียงใต้เกือบสองกิโลเมตร
ตามทุ่งนาเต็มไปด้วยศพทหารญี่ปุ่นที่ล้มตายไร้ระเบียบ และปืนยาวไรเฟิล กล่องกระสุนหนังวัว หมวกเหล็ก และกระบอกน้ำที่ถูกทิ้งเกลื่อนกลาด
รถหุ้มเกราะหนักแปดล้อคันหน้าที่นำขบวนจู่ๆ ก็ลดความเร็วลง
ผู้บังคับรถมองผ่านช่องสังเกตการณ์ของป้อมปืน เห็นม้าญี่ปุ่นสีขาวตัวหนึ่งกำลังควบอยู่บนถนนห่างออกไปกว่าสามร้อยเมตรด้านหน้า
คนขี่บนหลังม้าสวมเครื่องแบบนายทหาร แขนซ้ายห้อยด้วยผ้าพันแผล มือขวากำบังเหียนแน่น ใช้เดือยเหล็กกระทุ้งท้องม้าเร่งความเร็วอยู่ตลอด
ด้านหลังเขามีทหารญี่ปุ่นหกเจ็ดคน วิ่งตามไปพร้อมหันกลับมายิงปืนมั่วๆ ไปทางฝ่ายไล่ล่า
ผู้บังคับรถตัดสินทันทีว่านั่นคือนายทหารญี่ปุ่น และมียศไม่ต่ำ
เขาสั่งการผ่านวิทยุสื่อสารในรถ รถหุ้มเกราะ 222 แบบสี่ล้อคันหนึ่งรีบเร่งความเร็วออกจากขบวนทันที
ความเร็วของรถหุ้มเกราะสี่ล้อบนถนนหลวงเร็วกว่าม้ามากนัก
ในเวลาไม่กี่สิบวินาที ระยะห่างจากสามร้อยเมตรก็ลดลงเหลือไม่ถึงหนึ่งร้อยเมตร
ปืนกลเอ็มจี 34 แบบ coaxial บนรถเปิดฉากยิง
กระสุนชุดแรกตกลงบนพื้นดินโคลนด้านหลังม้า ทำให้ฝุ่นดินกระเด็นเป็นแนว
ยิงต่ำไป
พลปืนแก้ไขระดับความสูง ชุดที่สองกวาดไป
ม้าขาวส่งเสียงร้อง แขาหน้าอ่อนแรง ล้มทั้งคนทั้งม้าลงบนถนนอย่างแรง
คนขี่ถูกเหวี่ยงออกจากหลังม้า กลิ้งไปหลายตลบบนพื้น ชนเข้ากับโคนต้นไม้ฝรั่งแก่ข้างถนนจึงหยุด
คนผู้นั้นคือผู้บัญชาการหน่วยที่สามของญี่ปุ่น พันตรีซาไก
ผ้าพันแผลที่แขนซ้ายหลุดกระจายแล้ว ที่แย่กว่าคือขาขวาของเขา ถูกตัวม้าทับตอนล้ม กระดูกหน้าแข้งหักอย่างชัดเจน ยื่นออกมาเป็นมุมผิดปกติจากกางเกงทหาร
เขาคลานอยู่บนพื้น หายใจหอบสองสามที
จากนั้นลากขาที่หักนั้น ใช้สองแขนกับขาที่ดีข้างหนึ่ง ค่อยๆ ไต่ไปทีละนิดๆ หลังต้นหวยจีนแก่