ค่ำคืนเริ่มลึก
อีกฟากหนึ่งของเมืองเป่ยผิง ใกล้ตงเจี่ยวหมินซ่าง
รถเก๋งสีดำคันหนึ่งจอดอยู่ในซอยหลังโรงแรมลีกั๋ว ไฟรถดับแล้ว
ในรถมีสองคนนั่ง
คนหนึ่งเป็นคนญี่ปุ่นใส่สูทกับหมวกสักหลาดนุ่ม กำลังพลิกแฟ้มกระดาษสีน้ำตาลอยู่ในมือ
อีกคนเป็นชายร่างสูงผอมใส่เสื้อคลุมยาว เป็นสายตาที่หน่วยงานจารชนซื้อไว้ในเมือง
"ตามคำสั่งของท่านมัตสึอิ สองวันนี้ได้ตรวจสอบทุกคนที่อาจเกี่ยวข้องกับฝ่ายจินหลิงในเมืองแล้ว"
คนญี่ปุ่นชุดสูทพูดเสียงเบาพลางพลิกแฟ้ม
"จุดที่รู้จักของสมาคมฟื้นฟูในเป่ยผิงถูกเฝ้าดูทั้งหมด ไม่พบความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ กองทัพที่ 29 ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ"
ชายร่างสูงผอมพยักหน้า แล้วพูดอย่างลังเล
"แต่มีเรื่องหนึ่ง ไม่รู้ว่าควรพูดหรือเปล่า"
"พูดมา"
"แถวประตูก่วงอันฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง ช่วงนี้ดูแปลกๆ"
"ยังไง?"
"สถานีตำรวจก่วงอัน เพิ่งตั้งเมื่อครึ่งเดือนก่อน ผู้กำกับชื่อลู่ฉือ เป็นหนุ่มเพิ่งมาถึง วันนี้จัดปฏิบัติการปราบปรามอะไรสักอย่าง กวาดล้างไปทั่วตะวันตกเฉียงใต้ทั้งวัน"
"ไม่แปลก ไม่ใช่ผู้บัญชาการเมืองสั่งให้ทุกสถานีตรวจสอบกลุ่มติดอาวุธที่น่าสงสัยหรือไง"
"แต่สถานีของเขาไม่ใช่แค่ตรวจสอบนะ ไม่สนว่าเบื้องหลังใคร ทุกกลุ่มโดนกวาดหมด เลยวุ่นวายไปทั้งเขต
อีกอย่าง ลูกน้องเขามีหัวหน้าแผนกนามสกุลหวัง วันสองวันนี้วิ่งไปธนาคารหลายเจ้าในเมืองหลายรอบ แต่ละครั้งมีเงินสดเข้า-ออกก้อนใหญ่
มีคนเห็นเขาพาคนไปซื้อน้ำมันก๊าด กับน้ำตาลทรายขาว กับของพวกนั้นเยอะแยะ"
นิ้วของคนญี่ปุ่นชุดสูทหยุดอยู่บนแฟ้ม
"สถานีตำรวจเล็กๆ แค่นี้ จะเอาน้ำมันก๊าดกับน้ำตาลไปทำไม?"