อาหารเสร็จเรียบร้อย ฝ่ายครัวตั้งหม้อใหญ่เรียงกันเป็นแถว
ข้าวสวยหุงจากข้าวสารเกาหลีที่ยึดได้จากพวกญี่ปุ่น หอมและนุ่ม
กับข้าวมีหมูสามชั้นตุ๋น ไข่เจียว ผักกาดขาวตุ๋นกับวุ้นเส้น และเนื้อวัวกระป๋องที่ยึดมาจากพวกญี่ปุ่นนำมาผัดกับพริก
อาหารกองทัพเรียบง่ายหยาบกระด้าง จะเทียบกับร้านดังในเมืองที่เสิร์ฟ "ของแห้งสี่อย่าง ของสดสี่อย่าง ผลไม้สี่อย่าง ขนมเจ็ดอย่าง" ไม่ได้แน่นอน
แต่สำหรับคนที่รบมาทั้งคืน นี่คืออาหารอันเลิศรสที่สุดในโลก
บนลานฝึกจัดโต๊ะยาวเป็นแถวหลายแถว
คนของลู่ฉือและพี่น้องกองทัพที่ 29 ที่หลิวเป่ากุ้ยพามา นั่งปะปนกัน ต่างตักข้าวใส่ชามเคลือบแล้วกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
หลิวเป่ากุ้ยนั่งยองๆ อยู่ข้างโต๊ะ ข้าวในชามเต็มจนล้น ใช้ตะเกียบตักกันไม่ทัน
"ให้ตายเถอะ ข้าวนี่หอมจริงๆ ว่ะ"
จ้าวซื่อไห่ปากเต็มไปด้วยหมูสามชั้นตุ๋น พูดอ้อแอ้:
"แน่นอนสิ ผมได้ยินว่านี่คือข้าวที่ยึดมาจากพวกญี่ปุ่น เอาข้าวของพวกญี่ปุ่นมาเลี้ยงพวกเรานี่มันสุดยอดไปเลยจริงๆ"
เสี่ยวหม่า หนุ่มน้อยที่นั่งอยู่ข้างๆ ก้มหน้ากินข้าว แล้วอยู่ๆ ตาก็แดงก่ำขึ้นมา
หลิวเป่ากุ้ยสังเกตเห็น จึงใช้ศอกสะกิดเขา
"เป็นอะไรไปเสี่ยวหม่า? ข้าวมีเม็ดทรายหรือไง?"
เสี่ยวหม่า ส่ายหน้า เสียงสั่นเล็กน้อย:
"เปล่าครับ แค่...ผมเป็นทหารมาปีกว่า เพิ่งเคยอิ่มขนาดนี้เป็นครั้งแรก"