เป่ยผิง 1937: จากโรงพัก สู่กองทัพหลักล้าน

ตอนที่ 12 เปิดได้ทองคำ! เสือจู่โจม!

5 นาที· 1.2K คำ

กว่าหมื่นหกพันหยวนใหญ่ ในยุคสาธารณรัฐถือเป็นก้อนเงินมหาศาลที่ซื้อบ้านซื้อที่ดินได้สบาย ๆ

ตอนนี้ที่ปิงจิน หนึ่งหยวนใหญ่ซื้อข้าวสารหรือแป้งขาวได้ 10 จิน ซื้อหมูส่วนต่าง ๆ ได้ 3-5 จิน ซื้อไข่ไก่ได้ 50-60 ฟอง

คนสามสี่คนไปร้านตงไหลซุ่นกินหม้อไฟแกะสักมื้ออย่างเต็มที่ ก็ไม่ถึง 1-2 หยวนใหญ่

คนลากรถอย่างเซียงจื่อในเป่ยผิง รายได้เฉลี่ยเดือนละ 8-10 หยวน หักค่าเช่ารถแล้วเหลือแค่ 4-5 หยวน

และการบุกกวาดบ่อนฝิ่นครั้งนี้ ของที่ได้มาไม่นับเครื่องประดับโบราณ แค่เงินสด ทองคำ และหยวนใหญ่รวมกันก็เป็นมูลค่ากว่าสองหมื่น

ลู่ฉือคาดว่าของพวกนี้เป็นเพียงรายได้ของบ่อนฝิ่นในช่วงหนึ่งสองสัปดาห์ล่าสุดเท่านั้น เห็นได้ชัดว่าฝิ่นให้โทษและหากำไรได้มหาศาลเพียงใด

คิดถึงพวกญี่ปุ่นที่ดูดเลือดประชาชนต้าเซี่ยผ่านฝิ่น เขาก็อดกัดฟันด้วยความโกรธไม่ได้

เขาเดินไปที่อ่างล้างหน้าในมุมห้อง ใช้น้ำเย็นล้างหน้าอย่างแรงเพื่อไล่ความง่วงให้หมดสิ้น

"เริ่มสุ่มเลย!"

เขาพึมพำในใจ

"ระบบ ขอสุ่มสิบครั้งแบบเริ่มต้นเลย"

หนึ่งหมื่นหยวนใหญ่ถูกหักออกทันที

วงล้อขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ปลายเข็มกลายเป็นเงาหมุนวนอย่างบ้าคลั่งบนวงล้อ

ลู่ฉือนั่งอยู่บนเก้าอี้เท้าแขน ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

ระบบท่าน ระบบสุ่มของท่านน่าจะมีระบบการันตีขั้นต่ำบ้างนะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป