จีน จบแล้ว

จอมมารแดนเหมี่ยว...เสกอาคมด้วยปากได้?

Name: จอมมารแดนเหมี่ยว...เสกอาคมด้วยปากได้?
Author: 我碎了你随意

โดย 我碎了你随意 · แปลโดย มินิหมั่นโถว

4.70 รีวิว·อัปเดต 29 ส.ค. 2026

【ตีพิมพ์ฉบับรูปเล่มแล้ว】

【ต่างมีเพียงกันและกัน 1v1 + เยียวยากัน + รักหวานละมุน + HE】

【สาวน้อยหวานใสตรงไปตรงมา x หนุ่มปากร้ายหม่นมืดปากแข็ง】

ชื่อเดิม “อย่าไปยุ่งกับเด็กหนุ่มเหมียวเจียงคนนั้น เขาทั้งป่วยรักทั้งวิปริต”

เมื่อเห็นตัวประกอบหญิงฝ่ายธรรมะในหนังสือเข้าไปขัดขวางตัวร้ายไม่ให้ฝังกู่เสน่หาให้กับนางเอก จนต้องพบจุดจบอันน่าสลด ถูกแมลงกู่กัดกินจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก ไฉเสี่ยวหมี่ก็ได้แต่สะท้านเฮือกเงียบๆ

ระหว่างเดินทาง เธอถูกแมงป่องพิษต่อยจนตาย ก่อนจะฟื้นขึ้นมาในเขตต้องห้ามโบราณลึกลับ

ระบบ: “โฮสต์อยากฟื้นคืนชีพไหม? ภารกิจของคุณคือขัดขวางตัวร้ายไม่ให้ฝังกู่เสน่หาให้นางเอก”

ไฉเสี่ยวหมี่: เชี่ยเอ๊ย

ชายหนุ่มผู้มีดวงตาต่างสีค่อยๆ ก้าวออกมาจากฝูงค้างคาวที่บินวนอยู่ เครื่องประดับเงินบนผมและข้างหูส่งเสียงกระทบกันกรุ๊งกริ๊ง งดงามเสียจนดูไร้พิษภัย

แท้จริงแล้วเขาร้ายกาจถึงที่สุด เป็นคนป่วยรักและวิปริตที่ดำมืดถึงแก่น

ไฉเสี่ยวหมี่รู้ดีว่า อีกหลายปีให้หลังเขาจะกลายเป็นราชันกู่ที่อายุน้อยที่สุดแห่งเหมียวเจียง

ส่วนเธอเป็นตัวประกอบหญิงที่ถูกสังเวย ซึ่งอาจต้องตายได้ทุกเมื่อ จึงจำต้องเป็นทั้งลูกสมุนของตัวร้ายและคอยขัดขาเขาไปพร้อมกัน

หลังจากแอบขัดขวางมานับครั้งไม่ถ้วนแต่ไม่เป็นผล เธอก็คว้าตัวชายหนุ่มผู้ยึดติดไว้เสียเลย พลางคิดว่า ช่างมันเถอะ จะพังก็พัง หมดทางแล้ว: “จะฝังกู่ตัวนี้ให้ได้เลยหรือไง? ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็ฝังไว้ในตัวฉันแทนสิ”

ชายหนุ่มมองเธออย่างเงียบงัน นัยน์ตาลึกล้ำต่างสีคู่นั้นฉ่ำวาวราวมีหยาดน้ำ ขณะลูบรอยสักแมงป่องบนหลังมือของเธอเบาๆ

ต่างหูของเธอถูกเขาคาบไว้ระหว่างฟัน: “เพิ่งรู้ตัวหรือไง? ในตัวเธอมีตัวกู่ของฉันฝังอยู่ตั้งนานแล้ว”

กู่แมงป่องเป็นอันดับหนึ่งในห้าพิษ เมื่อเลี้ยงด้วยเลือดจากหัวใจแล้ว อานุภาพย่อมไม่ธรรมดา

หยาดน้ำตาของหญิงสาวที่ไร้เรี่ยวแรงไหลพรั่งพรูลงบนผ้าห่ม ลำคอแหบพร่าจนเปล่งเสียงไม่ออก

เวลานี้เขาควรปล่อยแมลงกู่มากัดกินเธอไม่ใช่หรือ แล้วทำไมคนที่กำลังกัดกินเธออยู่ถึงเป็นเขาเสียเอง?!

ตกลงผิดพลาดตรงขั้นตอนไหนกันแน่??