อูหลีก้มตัวลง เลือกตำแหน่งที่เหมาะสม แล้วค่อย ๆ เสียบปิ่นห้อยพู่ระบายนั้นลงในมวยผมอย่างประณีต พร้อมกับปรับมุมอย่างระมัดระวัง
ไฉเสี่ยวหมี่กลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว
เปียเส้นเล็กที่ห้อยลงมาจากเส้นผมของชายหนุ่ม ปลายเบา ๆ สัมผัสแก้มของนาง รู้สึกคัน ๆ
นางยกมือเกา แต่สายตากลับเลื่อนขึ้นไปโดยไม่รู้ตัว
ลำคอของเขาเงื้อขึ้นเล็กน้อย โครงเส้นเลือดจางๆ ปรากฏ กระเดือกนูนชัด แต่เส้นสายกลับลื่นไหลคมชัด
ไฉเสี่ยวหมี่เบี่ยงหน้าออกเล็กน้อย แสงสลัวเคลื่อนไหว มองเห็นเพียงครึ่งล่างของใบหน้าที่เย็นชาอย่างยิ่งของเขา
นางพบว่า เวลาอูหลีตั้งใจทำสิ่งใดหรือครุ่นคิดอะไร ท่วงท่าของเขามักจะเผยความเย็นชาที่กีดกันผู้คนให้ห่างออกไปหลายพันลี้
แม้แต่ริมฝีปากแดงสดดั่งชาดสองกลีบนั้น ก็ดูเย็นชาไปด้วย
เหมือนในฝัน หนาพอเหมาะ เปล่งประกายความชุ่มชื้น มุมปากราวกับแต้มโค้งเย็นเยียบเล็กน้อย
...หากได้จูบ จะเย็นชาเช่นนั้นหรือไม่?
ไฉเสี่ยวหมี่ตกใจกับความคิดที่ผุดขึ้นมาในหัวของตัวเองเป็นอย่างมาก
เพียงชั่วขณะก่อน นางนึกไปถึงชายหนุ่มในฝันที่มีหางตาสีแดงเรื่อ เอียงหน้าถามเสียงต่ำราวกับยั่วเย้า: "อยากจูบหรือ?"
ไฉเสี่ยวหมี่ เจ้าคิดอะไรอยู่นะ!
คงเป็นเพราะช่วงปิดเทอมอ่านนิยายโป๊มากเกินไป ทำให้สมองเต็มไปด้วยเรื่องสกปรก!
ก็ต้องโทษอูหลีด้วย ผู้ชายอะไรจะงดงามและเย้ายวนถึงเพียงนี้? ทำไมคนเราถึงมีริมฝีปากสีแดงเข้มเป็นประกายราวกับทาลิปกลอสมาตั้งแต่เกิด?