จอมมารแดนเหมี่ยว...เสกอาคมด้วยปากได้?

ตอนที่ 14 ผู้นี้คือสามีของข้า

5 นาที· 1.1K คำ

ยามค่ำ ภายในหมู่บ้านมีพิธีอัญเชิญพรอันยิ่งใหญ่

บนลานกว้างหน้าหอระฆังทองแดง ผู้คนที่สวมหน้ากากลวดลายหลากหลายถือคบเพลิงโลดเต้นรำอย่างบ้าคลั่ง

นี่คือประเพณีที่ชาวเผ่าเย่ป้ายนับถือ ก่อนที่ผู้นำหมู่บ้านจะเข้าพิธีวิวาห์ ต้องได้รับพรจากเทพเจ้าซึ่งถือเป็นสิริมงคล

ครั้งนี้ อูหลีพานางมาด้วย

ไม่มีเหตุผลอื่นใด นอกจากบนพิธีอัญเชิญพรมีอาหารนานาชนิด

เฉกเช่นผู้ดูแลสัตว์ที่ปฏิบัติหน้าที่เป็นกิจวัตร คอยป้อนอาหารจนนางอิ่มหนำ

ก่อนมา อูหลีไม่รู้ว่าไปหาชุดใหม่ทั้งชุดมาจากที่ใด แต่ครานี้เป็นกระโปรงยาวที่ปกปิดขาของนางมิดชิด กระดิ่งข้อเท้าถูกถอดออกตามคำสั่งอันหยิ่งผยองของเขา แล้วนำไปสวมไว้ที่ข้อมือของเขาถือเป็นสมบัติส่วนตัว

ดวงตาคมดั่งเมล็ดแอพริคอตของไฉเสี่ยวหมี่เปี่ยมไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ จ้องมองกระดิ่งเงินที่ข้อมือเขาอย่างละห้อย นางกว่าจะได้เครื่องประดับท้องถิ่นมาสักหนึ่งชิ้น กลับถูกเขาแย่งไปเสียได้

ทั้งที่บนตัวเขา ทั้งเส้นผม ติ่งหู ลำคอ ล้วนประดับเครื่องเงินงามมากมายเพียงใด กระทั่งกระดิ่งเล็กๆ หนึ่งเส้น ยังต้องมาแย่งกับนาง

ช่างเกินไปเสียจริง!

ไฉเสี่ยวหมี่เคี้ยวเนื้อหมูดำอย่างเอาเป็นเอาตาย น้ำมันอันเข้มข้นฉ่ำชุ่มแตกกระจายระหว่างริมฝีปากและฟัน

ระหว่างเคี้ยวเนื้อ นางเขย่งปลายเท้า มองข้ามฝูงชนที่อึกทึกไปทั่ว

ในที่สุดก็พบใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเครารุงรังข้างโต๊ะยาวทางด้านขวาหน้า

เจียงจืออวี่ไม่ถูกใครจับตัวได้จริงๆ ด้วย

เขากำลังพิงอยู่ข้างโต๊ะ ดูเหมือนกำลังหานางอยู่พอดี สายตาทั้งสองมาบรรจบกันกลางอากาศ เจียงจืออวี่ดวงตาเป็นประกาย ยิ้มจนเห็นฟันขาว โบกมือไปมาอย่างแรง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป