แสงสุดท้ายของอาทิตย์อัสดงจมหายลับไปหลังแนวเทือกเขา
ขบวนเกวียนทั้งคณะในที่สุดก็มาถึงเมืองเย่ป้าย
บ้านไม้สูงเบื้องหน้าเรียงรายซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ปลายชายคาต่างไขว้สลับ จำนวนมากมายจนดูโอ่อ่าตระการตา กำลังถูกวาดเป็นเงามืดทอดยาวลดหลั่นกันท่ามกลางแสงสนธยา
ใต้ชายคาและระเบียงไม้ โคมแดงเป็นสายเริ่มถูกจุดไฟทีละดวง
เดินทางมาทั้งวัน ไฉเสี่ยวหมี่ใจอิ่มนอนเอนกายลงบนเตียงในห้องพักอย่างพึงพอใจ
"ดีจริง ๆ ในที่สุดก็มีเตียงได้นอนซะที!"
นางดีใจจนร้องเสียงแหลม แล้วกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงสองสามรอบ
เย่ป้ายไม่ธรรมดาจริง ๆ ใหญ่ที่สุดในเหมียวเจียง ดูก็รู้ว่ามั่งคั่ง งามหยดย้อยไม่หวงของ ถึงกับจัดห้องพักในเรือนไม้สูงตระหง่านวิจิตรให้แขกผู้มาเยือน ห้องแต่ละห้องตกแต่งอย่างประณีตงดงาม บนขอบหน้าต่างยังมีแจกันดอกกล้วยไม้ตั้งอยู่ด้วย
เปิดหน้าต่างออกไป ทัศนียภาพอันหรูหรากว้างไกลสุดลูกหูลูกตา เต็มไปด้วยแสงไฟสีอบอุ่น โคมไฟห้อยอยู่ตามหมู่ตึกรามบ้านช่องสูงต่ำสลับกัน ส่องสว่างไปทั่วราตรี
ห้องพักที่นางอยู่ตั้งอยู่บนที่สูง เรือนที่สร้างชิดเชิงเขาล้อมรอบน้ำตกที่ห้อยสูง ละอองน้ำฟุ้งกระจาย น้ำตกดิ่งลงสู่ธารน้ำด้านล่าง และริมห้วยนั้นก็มีหมู่ตึกรามบ้านช่องตั้งอยู่ด้วยเช่นกัน
ไฉเสี่ยวหมี่ชื่นชมทิวทัศน์งดงามอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเดินวนไปรอบ ๆ ในห้อง ก็พบว่ามีถังไม้สำหรับอาบน้ำ นางตื่นเต้นแทบจะกลายเป็นไก่ร้องเสียงหลง
ตั้งแต่เมื่อวานจนวันนี้ไม่รู้เหงื่อออกไปเท่าไร นางรู้สึกว่าตัวเองทั้งตัวแทบจะบูดแล้ว
ไอ้หมอนั่นอูหลีที่น่ารังเกียจนอกจากจะโยนอาหารมาให้แก้น้ำแก้หิวแล้ว ไม่แม้แต่จะแยแสความต้องการพื้นฐานในการใช้ชีวิตของนางเลยแม้แต่น้อย