กลับประเทศ ผมกลายเป็นทหารหน่วยรบพิเศษ

หลู่เฉิน มือสไนเปอร์ระดับตำนานผู้เป็นที่ยอมรับในวงการทหารรับจ้างนานาชาติ ใช้สมญาว่า “ฉือ” หอบทรัพย์สินนับพันล้านที่สะสมมาจากชีวิตในสนามรบตลอดสิบสี่ปี กลับประเทศอย่างเงียบเชียบ เขาเพียงอยากซื้อบ้านตั้งหลักในลานเฉิง เมืองชายทะเลทางใต้ ทำกับข้าว ซื้อของ เล่นเกม เดินซูเปอร์มาร์เก็ต ใช้ชีวิตสงบสุขไปวันๆ รอวันตาย

ใครจะคิดว่าแมงป่องดำ องค์กรศัตรูเก่าจะข้ามพรมแดนมาตามล้างแค้น พวกมันซุ่มโจมตีในตรอกเปลี่ยว ทว่ากลับถูกเขาชิงปืนด้วยมือเปล่า ก่อนยิงสังหารด้วยกระสุนนัดเดียวจากระยะสิบห้าเมตร ทั้งหมดเกิดขึ้นในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที แม่นยำหมดจดจนหน่วยฝ่ายความมั่นคงแห่งชาติที่เฝ้าจับตาอยู่ลับๆ ถึงกับตะลึงงัน

เมื่อข้อมูลเกี่ยวกับตัวตนลับของเขาถูกรายงานขึ้นไปทีละขั้นจนกองบัญชาการทหารรับรู้ ซูเจิ้นปัง รองผู้บัญชาการกองบัญชาการทหาร จึงตัดสินใจด้วยตนเอง ให้เขารับตำแหน่งครูฝึกพิเศษนอกอัตราและเข้าพักในเขตบ้านพักของกองบัญชาการทหาร เพื่อควบคุมดูแลและคุ้มกันอย่างใกล้ชิด อีกทั้งให้ถ่ายทอดประสบการณ์การรบจริงแก่สมาชิกหน่วยรบพิเศษ พร้อมช่วยสืบหาเบาะแสกองกำลังติดอาวุธจากต่างประเทศ

ไม่นานนัก เขาก็ได้รับภารกิจใหม่ ให้คุ้มกันซูหว่าน ผู้เชี่ยวชาญด้านพันธุกรรมระดับแนวหน้าอย่างใกล้ชิด คุณหมอสาวผู้ตรงไปตรงมาคนนี้เป็นลูกสาวของซูเจิ้นปัง เชี่ยวชาญการรักษาโรคหายากด้วยพันธุกรรม ทว่างานวิจัยของเธอกลับตกเป็นเป้าหมายของฝ่ายร้ายที่คิดจะดัดแปลงมันเป็นเทคโนโลยีสร้างนักรบพันธุกรรม

เมื่อใช้เวลาร่วมกันวันแล้ววันเล่า ทั้งคู่ก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากไม่ลงรอยกันมาเป็นเคียงบ่าเคียงไหล่ผ่านความเป็นความตาย หลู่เฉินกวาดล้างฐานที่มั่นในประเทศ กระชากตัวหนอนบ่อนไส้ ขณะเดียวกันความรู้สึกที่มีต่อกันก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ในท้ายที่สุด เขาได้รับคำสั่งให้คุมทีมข้ามพรมแดนไปกวาดล้างศัตรู สะสางความแค้นที่ค้างคามานานด้วยมือตนเอง และท่ามกลางชีวิตประจำวันที่แสนเรียบง่าย เขาก็พบที่พักพิงซึ่งมีค่ากว่าการกินๆ นอนๆ รอวันตาย