จีน จบแล้ว

แอบมองรักวสันต์

Name: แอบมองรักวสันต์
Author: 琼玉

โดย 琼玉 · แปลโดย แมวเหมียวยามดึก

4.80 รีวิว·อัปเดต 29 ก.ย. 2026

หลังมารดาสิ้นใจ เสิ่นเวยฉือก็ไร้ที่พึ่งดุจผักตบชวาลอยเคว้ง ต้องเดินทางไกลนับพันลี้ขึ้นเมืองหลวงเพื่อตามหาญาติ

ครั้นก้าวเข้าไปในจวนโหวครั้งแรก นางก็ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังราวเดินบนแผ่นน้ำแข็ง ถูกกลั่นแกล้งสารพัด แต่ยังคงสงบเสงี่ยมอ่อนโยนมาตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่เคยคิดอยากได้สิ่งใดจากจวนโหวแม้แต่น้อย เพียงหวังหาคู่ครองที่เหมาะสมให้ตนเอง ได้มีที่ซุกหัวนอนสักแห่ง

ซ่งเจา ผู้คนในเมืองหลวงเรียกขานว่าพญายม เป็นชนชั้นสูงตระกูลขุนนางผู้ทรงเกียรติ กุมอำนาจใหญ่หลวงและทะนงตนเหนือใคร

เมื่อพบเสิ่นเวยฉือครั้งแรก แววตาของเขาเต็มไปด้วยความดูแคลน ทั้งยังจงใจทำให้นางอับอาย

ต่อมา เมื่อเห็นนางเขินอายยิ้มให้บุรุษอื่น ดวงตาคู่งามชวนลุ่มหลงราวปีศาจสาว เขาก็หัวเราะเย็นชาแล้วเดินผ่านไป ทว่าลับหลังกลับทำลายวาสนาคู่ครองอันดีของนาง

เขามองนางถามทั้งดวงตาแดงก่ำว่าเหตุใดถึงทำเช่นนี้ แล้วหัวเราะอย่างเกียจคร้านและร้ายกาจว่า “บุรุษแซ่เจาอายุน้อยก็สอบได้ตำแหน่งสูง ตระกูลมีชื่อเสียงบริสุทธิ์ผุดผ่อง เจ้าเป็นใครถึงคิดเกาะเกี่ยวเขา? หากอยากมีชีวิตสงบสุข ก็ไม่สู้มาขอร้องข้าล่ะ? ข้าอาจยอมให้เจ้าเป็นอนุคนโปรดก็ได้”

แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ถูกตบหน้าฉาดใหญ่ คนที่คุกเข่าหน้าประตูบ้านนาง ทำตัวน่าสงสารจนดวงตาแดงก่ำกลับเป็นเขาเสียเอง “อาฉือ ได้โปรด...”

“อย่าควักหัวใจข้าไป...”

เขาใช้ทุกเล่ห์เหลี่ยมอันมืดมนเพื่อให้ได้นางมา ท้ายที่สุดจึงรู้ว่าตนเองได้ตกหลุมรักนางเข้าเสียแล้ว