จีน จบแล้ว

ลูกประคำสะกดร้อยภูต ใช้ชีวิตที่เหลือกับดาวอาถรรพ์

Name: ลูกประคำสะกดร้อยภูต ใช้ชีวิตที่เหลือกับดาวอาถรรพ์
Author: 脾气暴躁的吼吼

โดย 脾气暴躁的吼吼 · แปลโดย กระต่ายในดวงจันทร์

4.50 รีวิว·อัปเดต 22 ก.ย. 2026

ทั่วทั้งเมืองฉางหลิงต่างรู้ว่า คุณหนูใหญ่แห่งจวนเสนาบดีกระทรวงพิธีการมีชะตาเคราะห์ร้าย ตั้งแต่เกิดก็ถูกส่งไปเลี้ยงดูที่วัดฉานใต้ สิบแปดปีเต็ม

ในวัดไม่สวดมนต์ แต่สอนจับผีและวาดยันต์

แรกเริ่มครอบครัวยังมาเยี่ยมเยียน ต่อมามารดามีบุตรสาวคนเล็กก็ยังลืมบอกกล่าว ส่วนซื่อจื่อที่หมั้นหมายกันไว้ตั้งแต่ในครรภ์ก็หันไปขอน้องสาวของนางแต่งงานแทน

อาจารย์สะบัดแขนเสื้อ “ศิษย์เอ๋ย วาสนาร้ายของเจ้ามาแล้ว เอ่อ... วาสนาดีของเจ้ามาถึงแล้ว ลงเขาไปเถอะ”

ทุกคนต่างหัวเราะเยาะว่าคุณหนูใหญ่จวนเสนาบดีเป็นนักต้มตุ๋นเร่ร่อน

จนกระทั่งในงานเลี้ยงหลวง ภูตผีนับร้อยออกอาละวาดยามค่ำคืน โคมแดงกลายเป็นสีเลือด

ทุกคนได้เห็นหญิงสาวถือขลุ่ยกระดูก ใช้ชาดเป็นคมดาบ เป่าขลุ่ยเพียงครั้งเดียวก็ผนึกวิญญาณได้

นับแต่นั้น ชื่อเจียงตู้เซิงก็ดังก้องไปทั่วเมืองฉางหลิง

วันนั้น น้องสาวขอบตาแดงก่ำ วิ่งเข้ามาหา “พี่หญิง ข้า...”

เจียงตู้เซิงเหลือบมองนางอย่างไม่ยี่หระ

“ข้าช่วยคนให้พ้นจากความเป็นความตาย พ้นเคราะห์ พาวิญญาณข้ามภพ ช่วยสรรพชีวิตได้ แต่ไม่ช่วยคนโง่ไร้สมองเด็ดขาด”

นางคิดว่าตนคำนวณได้ทั้งฟ้าและดิน ทว่ากลับคำนวณดาวอาถรรพ์คนนั้นไม่ถึง

เดิมทีนางตั้งใจยืมพลังอาฆาตหยางบริสุทธิ์ในกายเขามาต่อชีวิต

คืนที่ทำสำเร็จ นางเก็บห่อสัมภาระเตรียมหลบหนี แต่กลับถูกเขากักไว้หน้าโต๊ะวาดยันต์ชาด ดวงตาเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่งและดื้อรั้น

“เจียงตู้เซิง เจ้าช่วยสรรพชีวิตให้พ้นทุกข์ แล้วจะช่วยข้าให้พ้นทุกข์บ้างได้ไหม?”

“ข้ามาจากกองเพลิงมอดไหม้ ไม่ปรารถนาจะบรรลุเป็นพระ ขอเพียงเจ้านำพาข้าผ่านชีวิตที่เหลือไปด้วยกัน”

ต่อมา เมื่อโลหิตย้อมอาภรณ์ของเขาจนแดงฉาน เขากระซิบข้างหูนางด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง “เจียงตู้เซิง เจ้าคำนวณกลไกสวรรค์ได้หมดสิ้น แล้วเคยคำนวณหรือไม่ว่าข้าจะเป็นเคราะห์รักของเจ้า?”

“หากไม่อาจครองที่สักแห่งในใจเจ้าได้ ข้ายอม... เป็นผีไปชั่วนิรันดร์ ให้เจ้าผนึกข้าไว้”