"เพียงแต่" เซี่ยจิ้นเฉินเปลี่ยนน้ำเสียงกระทันหัน น้ำเสียงยังคงราบเรียบเช่นเดิม แต่เจือด้วยข้อต่อรอง "ในเมื่อแม่นางต้องการตัวยา มิใช่เงินทอง"
"ข้อตกลงคืนละหนึ่งคราต่อเดือนนี้ ควรมีหลักประกันเพิ่มเติมหรือไม่?"
เขาเอนกายกลับไปพิงพนักเก้าอี้ คืนสู่ท่วงท่าสงวนท่าทีและห่างเหินเช่นเดิม ทว่าสายตากลับจับจ้องที่ใบหน้าของเจียงตู้เซิง
"อาทิเช่น... แม่นางควรพิสูจน์ด้วยหรือไม่ ว่าเจ้ามีความสามารถพอจะหาสิ่งที่ข้าต้องการพบ?"
เขาไม่เชื่อคำพูดไร้สาระของนางแม้แต่น้อย ทว่ากลับจับจุดสำคัญได้อย่างเฉียบแหลม
นางมีสิ่งต้องการ และสิ่งนั้นหาได้ยากยิ่ง มีเพียงหนึ่งเดียว และอยู่ที่ตัวเขา
นี่คืออำนาจต่อรองที่เขามีกับนาง
นางจะใช้เขา ได้ แต่นางต้องแสดงฝีมือและความจริงใจที่แท้จริงออกมา
เจียงตู้เซิงฟังออกถึงนัยแฝงในคำพูด
เขาไม่ซักถามว่าจริงหรือเท็จ ไม่ถามเหตุผล แต่กลับเฉียบแหลมพอจะรู้ว่าตนมีอำนาจต่อรอง
แววชื่นชมวาบผ่านในดวงตาของเจียงตู้เซิง นี่คือคนฉลาดคนแรกที่นางพบหลังลงจากเขา
นางโปรดปรานการติดต่อกับคนฉลาดที่สุด จะได้ประหยัดแรงไปมาก
"ได้" นางตอบรับอย่างฉับไว "ท่านซื่อจื่ออยากให้ข้าพิสูจน์ความสามารถเช่นไร?"
ปลายนิ้วของเซี่ยจิ้นเฉินชะงัก "ง่ายดายนัก อีกสามวัน เจ้าจงตามข้าไปสถานที่แห่งหนึ่ง หากเจ้าแก้ปัญหาที่นั่นได้ ความร่วมมือของเรา ก็เริ่มตามเงื่อนไขที่เจ้าเสนอ"
นี่คือบททดสอบ
เจียงตู้เซิงสบตาของเขา โดยไม่หลบแม้แต่น้อย
"ได้ สถานที่ เวลา?"
"เมื่อถึงเวลา ข้าจะให้คนไปรับแม่นาง"
คิ้วของเจียงตู้เซิงเลิกขึ้นเล็กน้อย ไม่ติดใจรายละเอียด ตอบรับอย่างฉับไว "ได้"