จีน จบแล้ว

ทิ้งฉันงั้นเหรอ? งั้นก็เก็บดอกไม้ประจำคณะกลับบ้านเป็นภรรยาซะเลย

Name: ทิ้งฉันงั้นเหรอ? งั้นก็เก็บดอกไม้ประจำคณะกลับบ้านเป็นภรรยาซะเลย
Author: 云瓷

โดย 云瓷 · แปลโดย หมึกจีน

4.80 รีวิว·อัปเดต 29 ส.ค. 2026

【ชีวิตประจำวันในเมือง+นิยายสะใจ+นางเอกคนเดียว+ไม่มีระบบ+สาวคลั่งรัก】

ทั้งมหาวิทยาลัยต่างรู้ดีว่า ซูชิงเหอคือดอกฟ้าที่สูงเกินเอื้อม

ภาพยามเธอบรรเลงเปียโนในพิธีเปิดภาคเรียน กลายเป็นรักในดวงใจของหนุ่ม ๆ มากมาย

เจียงเชอเป็นข้อยกเว้น เขาไม่ได้รู้สึกสนใจดอกไม้ประจำคณะอะไรนั่นเลย

แต่เมื่อหนึ่งเดือนก่อน เธอกลับหายตัวไปอย่างลึกลับ กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึงทั่วทั้งมหาวิทยาลัย

เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เทพธิดาในความทรงจำกลับขดตัวอยู่ข้างถังขยะในตรอกมืดมิด ดวงตาบอดสนิท เนื้อตัวสกปรกเหม็นเน่า แถมยังถูกพวกอันธพาลชกต่อยเตะถีบเพื่อแย่งถุงพลาสติกขาด ๆ ใบหนึ่ง

เจียงเชอเตะคนที่รังแกเธอจนล้มคว่ำ ด้วยความหวังดี เขาจึงอุ้ม “แสงจันทร์ที่แตกสลาย” ดวงนี้กลับบ้าน

เจียงเชอคิดว่าตัวเองแค่เก็บตัวปัญหากลับมาโดยบังเอิญ ตั้งใจว่าพอรักษาดวงตาของเธอจนหายและสืบหาความจริงได้แล้ว ก็จะต่างคนต่างไป

แต่เขาไม่รู้เลยว่า ในหัวใจของหญิงสาวที่ถูกความมืดกลืนกิน เขากลายเป็นฟางเส้นเดียวที่ช่วยชีวิตเธอได้

“อาเชอ ข้างนอกมืดจัง อย่าปล่อยมือฉันได้ไหม?”

แรกเริ่มนั้น เธอต่ำต้อยราวกับฝุ่นผง แม้แต่ตอนหายใจก็ยังต้องระมัดระวัง

ต่อมา เจียงเชอก็พบว่าเรื่องราวเริ่มพัฒนาไปจนเกินควบคุม...

ในวันเกิดของเขา ซูชิงเหอผู้เคยเย็นชาราวหิมะ ไม่ยอมให้ใครแม้แต่แตะปลายนิ้ว กลับใช้ผ้าแพรแดงพันข้อมือเขาไว้ ก่อนกระซิบข้างหูด้วยลมหายใจหอมรวยริน แววตาเต็มไปด้วยความยึดติดแทบคลุ้มคลั่ง:

“อาเชอ เป็นคุณที่เก็บฉันกลับมา ชาตินี้...อย่าหวังว่าจะทำฉันหลุดมือไปได้เลย”

“ถ้าคุณคิดจะหนี ฉันจะขังคุณไว้ในห้องมืด ๆ ดีไหม?”

เจียงเชอ: ?

ที่บอกว่าเป็นดอกไม้ประจำคณะผู้เย็นชานั่นล่ะ? ทำไมรักในดวงใจถึงกลายเป็นรักมืดมน แถมยังคิดจะกักเขาไว้คนเดียวด้วย?