จีน ยังไม่จบ

ทิ้งฉันงั้นเหรอ? งั้นก็เก็บดอกไม้ประจำคณะกลับบ้านเป็นภรรยาซะเลย

Name: ทิ้งฉันงั้นเหรอ? งั้นก็เก็บดอกไม้ประจำคณะกลับบ้านเป็นภรรยาซะเลย
Author: 云瓷

โดย 云瓷 · แปลโดย หมึกจีน

4.80 รีวิว·อัปเดต 10 ก.ค. 2026

【ชีวิตในเมือง + แนวสะใจ + นางเอกคนเดียว + ไม่มีระบบ + ยันเดเระ】

ทุกคนในมหาวิทยาลัยรู้ดีว่าซูชิงเหอคือบุปผาเลอค่าที่ไม่มีใครเอื้อมถึง

ภาพที่เธอเล่นเปียโนในพิธีเปิดเทอมกลายเป็นแสงจันทร์ในใจของหนุ่ม ๆ นับไม่ถ้วน

เจียงเช่อเป็นข้อยกเว้น เขาไม่ได้สนใจดอกไม้ประจำคณะอะไรนั่นเลย

แต่เมื่อเดือนก่อน เธอหายตัวไปอย่างลึกลับ กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ทุกคนหวาดกลัว

เมื่อได้เจอกันอีกครั้ง อดีตเทพธิดากลับขดตัวอยู่ข้างถังขยะในตรอกมืด ดวงตาบอดสนิท เนื้อตัวสกปรกส่งกลิ่น ถูกอันธพาลรุมทำร้ายเพราะถุงพลาสติกขาด ๆ ใบหนึ่ง

เจียงเช่อถีบคนที่รังแกเธอจนกระเด็น แล้วอุ้ม 'แสงจันทร์ที่แตกสลาย' นี้กลับบ้านด้วยความหวังดี

เจียงเช่อคิดว่าเขาก็แค่เก็บเรื่องวุ่นวายมาโดยบังเอิญ ตั้งใจว่าจะรักษาตาให้หาย สืบหาความจริงให้กระจ่างแล้วก็จบกัน

แต่เขาไม่รู้เลยว่าในหัวใจของหญิงสาวที่ถูกความมืดกลืนกินนี้ เขากลับกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่เธอจะยึดไว้

'อาเช่อ ข้างนอกมืดจังเลย อย่าปล่อยมือนะ ได้ไหม?'

แรกเริ่ม เธอต่ำต้อยราวกับเศษธุลี แม้แต่ลมหายใจยังเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

ต่อมา เจียงเช่อพบว่าเรื่องราวกำลังพัฒนาไปจนเกินควบคุม...

ในวันเกิดของเขา ซูชิงเหอที่เคยเย็นชาราวหิมะ แม้แต่นิ้วก็ไม่ยอมให้ใครแตะ กลับใช้เชือกผ้าไหมสีแดงมัดข้อมือของเขา กระซิบข้างหูด้วยลมหายใจหอมหวาน แววตาเปี่ยมด้วยความหมกมุ่นเกือบบ้าคลั่ง:

'อาเช่อ นายเก็บฉันกลับมาเองนะ ชาตินี้... อย่าคิดจะทิ้งฉันให้หลงทางได้เชียว'

'ถ้านายคิดจะหนี ฉันจะขังนายไว้ในห้องมืด ๆ เล็ก ๆ ดีมั้ย?'

เจียงเช่อ: ?

ไหนบอกว่าเป็นดอกไม้ประจำคณะผู้เย็นชา? แสงจันทร์นี่กลายเป็นสีดำไปแล้ว แถมยังคิดจะเก็บเขาไว้คนเดียวอีก?