จีน จบแล้ว

แสงเรืองรองแห่งวสันต์

Name: แสงเรืองรองแห่งวสันต์
Author: 蝉不知雪

โดย 蝉不知雪 · แปลโดย นักแปลข้างถนน

4.90 รีวิว·อัปเดต 18 ก.ย. 2026

เซี่ยจั๋ว บุตรชายขององค์หญิงใหญ่ เดินทางไปวัดฝอหนิงเพื่อถวายธูปแทนฮ่องเต้ และได้พบหญิงสาวที่ถูกวางยา

หญิงสาวงามสะคราญหาใครเปรียบ ทั้งยังเย้ายวนชวนหลงใหล นางถือปึกตั๋วเงินไว้ในมือ ก่อนจะโน้มตัวกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและหอบหายใจแผ่วเบา “ช่วยข้าหน่อย”

เซี่ยจั๋วผู้สุขุมและสำรวมกลับไม่ผลักนางออกไปในทันที ราวกับถูกบางสิ่งชักนำ

พอได้สติอีกครั้ง เสื้อคลุมปักลายก็หลุดลุ่ยไปครึ่งหนึ่ง ทั้งสองแนบชิดคลอเคลียกัน

เขารีบสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วป้อนยาถอนพิษให้นาง

นับแต่นั้นมา ความฝันของเซี่ยจั๋วผู้สง่างามและยึดมั่นในธรรมเนียมก็ไม่บริสุทธิ์อีกต่อไป มีแต่ภาพชวนวาบหวามที่ยากจะเอ่ยถึง

ในงานเลี้ยงชมดอกไม้ ณ ตำหนักของฝ่าบาท เซี่ยจั๋วได้พบหญิงสาวที่ตามหลอกหลอนเขาในความฝันทุกค่ำคืนอีกครั้ง

เขาจึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายคือกู้หรง คุณหนูใหญ่แห่งจวนหยางโหว ผู้ไม่ค่อยปรากฏตัวต่อผู้คน แต่กลับมีชื่อเสียงฉาวโฉ่

ยามนี้อีกฝ่ายกำลังถือป้ายหยก คุกเข่าอย่างนอบน้อมอ่อนหวานอยู่ข้างเท้ามารดาของเขา วิงวอนอย่างไร้ที่พึ่งให้มารดาเห็นแก่ไมตรีที่บรรพบุรุษตระกูลหรงเคยมีต่อกัน แล้วช่วยเลือกคู่ครองที่นางจะฝากชีวิตไว้ได้ให้สักคน

เซี่ยจั๋วทั้งกระวนกระวายทั้งสับสน

……

กู้หรงได้กลับมาเกิดใหม่

นางย้อนกลับมายังวันนั้น วันที่ถูกวางแผนร้ายและวางยาในวัดฝอหนิง ขณะสวดภาวนาให้มารดาผู้ล่วงลับ จนต้องสูญเสียพรหมจรรย์

ชาติก่อน นางเลอะเลือนจนลนลานไร้ทิศทาง แล้วชนเข้ากับเพ่ยซวี่ชิงซึ่งอาศัยวัดอ่านหนังสืออย่างขยันขันแข็ง

ฤทธิ์ยาทำให้ทั้งสองร่วมอภิรมย์กัน

หลังได้สติ นางรู้สึกผิดและละอายใจ จึงเต็มใจแต่งงานกับเขา

จากนั้นหลายปี นางทุ่มเททุกอย่างและใช้ทรัพย์สินของตระกูลหรงจนหมดสิ้น เพื่อปูทางให้เพ่ยซวี่ชิง ผู้ที่หย่งหนิงโหวไม่ยอมรับ

เมื่อเพ่ยซวี่ชิงขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดในหมู่ขุนนาง นางกลับต้องจบชีวิตลงด้วยสุราพิษ

จนกระทั่งสิ้นลม นางจึงได้รู้ว่าตนโง่เขลาและตาถั่วเพียงใด ถึงได้เข้าใจผิดคิดว่าหมาป่าเป็นผู้มีพระคุณ

บิดาเห็นแก่ตัว แม่เลี้ยงใจร้าย น้องชายคนเล็กสุขภาพอ่อนแอ และตัวนางที่ได้กลับมาเกิดใหม่

ชาตินี้นางจะเปลี่ยนชะตาและแก้แค้น โดยเริ่มต้นจากวัดฝอหนิง