จีน จบแล้ว

ถึงได้รู้ว่าผัวมีหางจิ้งจอก ตอนที่แต่งงานกันไปแล้ว

Name: ถึงได้รู้ว่าผัวมีหางจิ้งจอก ตอนที่แต่งงานกันไปแล้ว
Author: 奔跑的桃子

โดย 奔跑的桃子 · แปลโดย นักแปลข้างถนน

4.70 รีวิว·อัปเดต 12 ต.ค. 2026

เฉียวอิ้งทะลุมิติเข้าไปในนิยาย แต่โชคร้ายที่ถูกโจรลักพาตัวทำร้ายศีรษะจนสูญเสียความทรงจำ

ในคุกใต้ดินอันมืดมิดและชื้นแฉะ เธอได้พบกับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง

เด็กหนุ่มสวมชุดสีเขียว ผมขาวราวหิมะ ใบหน้างดงามจับตา ทว่ามีผ้าขาวพันปิดดวงตา แม้ร่างกายจะพิการ แต่เขาก็มองโลกในแง่ดีและชอบยิ้มที่สุด

วันนั้น เฉียวอิ้งผู้สูญเสียความทรงจำพาเด็กหนุ่มที่ดูไร้พิษภัยหนีออกจากคุกใต้ดินไปด้วยกัน

เด็กหนุ่มเป็นคนดี

เพราะกลัวเลือด ต่อให้ท่ามกลางภูเขาศพทะเลเลือด ชายเสื้อของเขาก็ยังสะอาดไร้ฝุ่นผง

เพราะขี้ขลาด เวลาคนอื่นต่อสู้กัน เขาจึงกล้าหลบอยู่ไกล ๆ เท่านั้น แต่ชั่วพริบตาต่อมา ทุกคนกลับตายในหมอกพิษ

เพราะมีจิตใจเมตตา เขาจึงยื่นยาให้ศัตรูที่กำลังทรมาน น่าเสียดายที่อีกฝ่ายทนไม่ไหว เลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ดจนสิ้นใจ

เธอจึงตัดสินใจแต่งงานกับคนดีเช่นนี้

ต่อมา เหล่าผู้บำเพ็ญฝ่ายธรรมะต่างตะโกนเรียกเขาว่าปีศาจ แล้วชักกระบี่บุกเข้ามา

คืนนั้น ศพเกลื่อนกลาดไปทั่ว

ในที่สุดเธอก็นึกเรื่องราวในนิยายออก

นี่คือโลกที่เต็มไปด้วยเรื่องประหลาดและภาพพิสดาร

มีตัวร้ายผู้ยิ่งใหญ่อยู่คนหนึ่ง เขาขาดความรู้สึกนึกคิดอย่างคนปกติ ก่อความเดือดร้อนไปทั่วหล้า นำมาซึ่งความขัดแย้งนับไม่ถ้วน ท้ายที่สุดพระเอกนางเอกต้องสละชีวิตจึงผนึกเขาไว้ได้

ท่ามกลางลมคาวเลือด เด็กหนุ่มหันกลับมามองเธอ

ดวงตาสีฟ้าลึกล้ำและลึกลับ ใบหน้าที่แต้มด้วยหยดเลือดราวกับอสูรแห่งโลกมนุษย์ หางจิ้งจอกทั้งเก้าข้างด้านหลังแผ่กางอย่างอิสระ งดงามเย้ายวนและเจิดจรัส

เฉียวอิ้งตกใจจนหน้าซีดเผือด

แต่เขากลับยิ้มบาง ๆ “ถ้าเจ้ากลัวแล้วคิดจะหนี ตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว—”

ยังพูดไม่ทันจบ เฉียวอิ้งก็วิ่งหนี แต่กลับวิ่งเข้าไปในอ้อมแขนของเขา พลางเช็ดหยดเลือดบนใบหน้าให้ “เจ้าทำข้าตกใจหมดเลย ข้านึกว่าเจ้าบาดเจ็บเสียอีก!”

เด็กหนุ่มกะพริบตาปริบ ๆ ลูบศีรษะเธอ แล้วจิ้มแก้มเธอเบา ๆ “เจ้าทึ่มหรือเปล่า?”