จูบแล้วค่อยบอกว่าเขาคือวายร้าย!?

ฉู่เหอทะลุเข้านิยาย

【วายร้ายคนนั้นจะฆ่าพระเอก ทำให้นางเอกพิการ แล้วสุดท้ายก็ฆ่าตัวตายเพราะเบื่อโลก โลกนี้กำลังจะพังทลาย และภารกิจของเธอคือปกป้องโลกใบนี้】

ระบบเฮงซวยทิ้งภารกิจไว้แล้วก็หายตัวไป ฉู่เหอยังไม่ทันคิดหาทาง ก็ถูกจับตัวไปแดนเหมียวอย่างโชคร้าย กลายเป็นแม่พันธุ์ร่างทรงชั้นยอดที่พวกคนยาปลูกฝังพิษแมลง

คนยาไม่ใช่มนุษย์ ไร้ซึ่งความทรงจำในอดีต

แม่พันธุ์มีค่ายิ่ง มีเพียงผู้ชนะที่เข่นฆ่าจนถึงที่สุดเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์ครอบครอง

เพียงชั่วครู่ เลือดเนื้อก็เกลื่อนพื้น

เด็กหนุ่มในชุดเปื้อนเลือด ผมขาวโพลนก้าวเข้ามาทีละก้าว เบื้องหลังเต็มไปด้วยแมลงพิษที่จ้องจะแย่งชิง

ฉู่เหอกัดฟันโกหกตามน้ำ "เจ้าฆ่าข้าไม่ได้ ข้ามีลูกของเจ้าแล้ว!"

เด็กหนุ่มหยุดฝีเท้า เอียงศีรษะน้อยๆ

ครึ่งปีกว่าผ่านไป ระบบกลับมาออนไลน์อีกครั้ง อธิบายเพิ่ม

【ฟังให้ดี ที่วายร้ายคนนั้นทั้งบ้าทั้งวิปริต เป็นเพราะเขาเติบโตมาด้วยการถูกเลี้ยงด้วยพิษแมลงตั้งแต่เด็ก เขาไม่มีความรู้สึกแบบมนุษย์ปกติ และเขายัง —】

"นิสัยดื้อรั้นสุดโต่ง ไม่บรรลุเป้าหมายไม่ยอมเลิกรา"

ระบบชะงัก 【เจ้ารู้ได้อย่างไร?】

ฉู่เหอหมดแรงนอนอยู่บนเตียง ไร้ซึ่งความอาลัยในชีวิต กล่าวว่า "ทั้งหมดนี้ต้องเริ่มตั้งแต่ไอ้ที่ข้าพูดพล่ามไปวันนั้น..."

ประตูห้องเปิดออก แสงสว่างสาดเข้ามา

เด็กหนุ่มเดินเข้ามาช้าๆ พร้อมกับเสียงกระทบของเครื่องประดับเงิน คุกเข่าลง ดวงตาสีแดงจับจ้องที่ใบหน้าหล่อน กระซิบแผ่วเบา "อาหอ วันนี้ก็ถึงเวลาที่เราจะร่วมกันสร้างเจ้าเสี่ยวเป่าขึ้นมาอีกครั้งแล้วนะ"

ระบบ: 【เสี่ยวเป่าคือใคร?】

ฉู่เหอกอดผ้าห่มหดตัวอยู่มุมกำแพง ฟังเสียงโซ่กระทบกันดังเคร้งคร้าง อยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

— ก็เด็กที่ติดค้างเขาอยู่ยังไงเล่า!