หนุ่มหล่อประจำโรงเรียนที่ฝืนคว้ามาช่างขมขื่น เกิดใหม่เธอไม่เอาแล้ว

【เกิดใหม่ + รักเดียวใจเดียวทั้งคู่ + ฝ่ายชายสำนึกผิดตามง้อ + ความหวงแหนครอบครองแบบยึดติด + จากรั้วโรงเรียนสู่เมือง】

ชาติก่อน เหวินอี้ชอบเสิ่นเยี่ยนฉือมานานถึงเจ็ดปี

เพื่อไล่ตามเขา เธอยอมละทิ้งตัวตนของตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า

เหตุไม่คาดฝันครั้งหนึ่งทำให้เธอตั้งครรภ์ลูกของเสิ่นเยี่ยนฉือ และได้แต่งเข้าตระกูลเสิ่น สมดังหวัง

ทุกคนต่างพูดว่า เธอแอบรักเขามานานหลายปี ในที่สุดก็สมหวังเสียที

มีเพียงเหวินอี้ที่รู้ว่า ตลอดสามปีหลังแต่งงาน เสิ่นเยี่ยนฉือปฏิบัติต่อเธออย่างสุภาพเสมอมา เขามอบทุกสิ่งที่คุณนายเสิ่นพึงมีให้เธอ

มีเพียงความรักเท่านั้นที่ไม่มี

กระทั่งก่อนตาย เหวินอี้จึงเข้าใจในที่สุดว่า หัวใจของบางคน ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่อาจทำให้อบอุ่นได้

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอก็ย้อนกลับไปก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย

ชาตินี้ เธอจะไม่ตามติดเขาอีก แต่มุ่งมั่นกับตัวเอง

ทว่าเด็กหนุ่มผู้เย็นชาและห่างเหินมาโดยตลอด กลับเสียความสุขุมเป็นครั้งแรก

บนดาดฟ้ามืดสลัว เขากักเธอไว้ตรงมุมกำแพงแล้วถามว่า “เจอคนอื่นก็ยิ้มให้ พอเจอฉันกลับหลบหน้า?”

*

ใกล้ถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว เหวินอี้ไม่อยากให้เกิดเรื่องยุ่งยากขึ้น จึงได้แต่เปลี่ยนคำพูดกะทันหันว่า “ฉันอยากตั้งใจเรียน แล้วสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกับนาย”

เสิ่นเยี่ยนฉือเชื่อเธอ

เขาคิดว่าแค่รอให้การสอบเข้ามหาวิทยาลัยสิ้นสุดลง เธอก็จะกลับมาอยู่ข้างกายเขาอีกครั้ง

แต่วันที่ได้รับจดหมายตอบรับ เหวินอี้ก็รีบเก็บข้าวของหนีไปในคืนนั้นทันที

ก่อนจากไป เธอยังบล็อกและลบเสิ่นเยี่ยนฉือออกจากรายชื่อผู้ติดต่อโดยตรง

เมื่ออยู่ห่างกันนับพันลี้ เหวินอี้คิดว่านับจากนี้ทั้งคู่คงแยกย้ายกันไปคนละทาง และไม่มีวันได้พบกันอีก

แต่ชายที่ควรอยู่ในเมืองหลวง กลับเดินทางข้ามระยะทางนับพันลี้มาตามหาเธอถึงมหาวิทยาลัยด้วยตัวเอง

ในมุมมืดที่ไร้ผู้คนผ่านไปมา เสิ่นเยี่ยนฉือคว้าข้อมือเธอแล้วกระชากเข้ามาหาตัวอย่างเอาแต่ใจ

คิ้วตาของเด็กหนุ่มมืดครึ้ม ในดวงตาพลุ่งพล่านไปด้วยความยึดติดและความดุดันที่เก็บกดมานาน

“ไหนบอกว่าจะเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกับฉัน?”

“หลอกคนแล้วก็หนีไปเลยหรือ?”

“เหวินอี้ ใครสอนเธอทำแบบนี้?”