คาบแรกช่วงบ่ายเป็นคาบของครูที่ปรึกษา
เสียงกริ่งเข้าเรียนดังไปได้ไม่นาน ครูเฉินก็ถือเอกสารอ้างอิงสำหรับการเลือกคณะเข้ามาในห้องเรียนกองใหญ่
ห้องเรียนที่เดิมยังคงวุ่นวายอยู่บ้าง ค่อย ๆ เงียบลงตามเสียงฝีเท้าของเขา
เมื่อก่อน ทุกคนมักรู้สึกว่าการสอบเข้ามหาวิทยาลัยยังอยู่ไกลตัว ไกลราวกับคำขวัญที่ติดอยู่บนผนังหลังห้องเรียนมานาน แหงนหน้าขึ้นมาก็เห็นทุกวัน แต่กลับยังขาดความรู้สึกว่าเป็นเรื่องจริงอยู่เสมอ
แต่พอครูที่ปรึกษาพูดถึงคะแนนขั้นต่ำ มหาวิทยาลัย คณะ และเมืองซ้ำแล้วซ้ำเล่า พวกเขาถึงได้เพิ่งตระหนักว่า เหลือเวลาอีกแค่หกสิบวันก็จะถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว
อีกสองเดือน พวกเขาก็จะเดินมาถึงทางแยกแรกของชีวิต
บางคนอยู่ในเมืองจิง บางคนเดินทางไกลไปยังดินแดนสุดขอบฟ้า
บางคนเลือกคณะที่ชอบ บางคนยอมประนีประนอมเพื่อครอบครัวและอนาคต
ถึงตอนนั้น ชื่อมหาวิทยาลัยทุกแห่งที่เขียนลงในใบสมัคร ล้วนมีโอกาสกลายเป็นทิศทางของชีวิตนับจากนั้น
ครูเฉินให้แต่ละกลุ่มส่งเอกสารต่อกันไปตามลำดับ จากนั้นก็ยืนบนแท่นสอน ยกมือเคาะกระดานเบา ๆ
“คาบนี้ไม่สอนเนื้อหาใหม่ ยี่สิบนาทีแรก พวกเธอลองเขียนมหาวิทยาลัยกับคณะที่สนใจอยู่ตอนนี้ลงไปก่อน วางแผนล่วงหน้าไว้สักหน่อย”
เสียงพลิกกระดาษดังซู่ซ่าไปทั่วห้องเรียน
“อย่าคิดว่าตอนนี้เร็วเกินไปที่จะพิจารณาเรื่องพวกนี้” ครูเฉินกวาดตามองไปรอบห้อง “สองเดือนผ่านไปเร็วมาก พอการสอบเข้ามหาวิทยาลัยจบลง พวกเธอจะพบว่า ตั้งแต่ประเมินคะแนน รอประกาศผล จนถึงกรอกใบสมัคร เวลาที่เหลือให้พิจารณาไม่ได้มากอย่างที่คิด”