ปลอมเป็นชาย เกี่ยวใจองค์หญิงเย็นชา

เพิ่งเปิดเรื่อง อย่าเพิ่งไป! 【นางเอกสองคน+ต่างบริสุทธิ์ทั้งคู่+ปลอมเป็นชาย+จบแบบสุขสมหวัง+นิยายรักหวานชื่น】

ฉู่เช่อ บุตรชายสายเอกแห่งจวนเว่ยหย่วนปั๋ว แท้จริงแล้วเป็นสตรี รูปร่างสูงโปร่ง หน้าตางดงามจนแยกไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง จากคุณชายรองแห่งจวนขุนนางที่กำลังตกต่ำ ค่อยๆ กลายเป็นหนุ่มโสดเนื้อหอมผู้มีชื่อเสียงลือลั่นทั่วเมืองหลวง

ท่านหญิงเวินหนิงเกรงว่าทรัพย์สินจะตกไปอยู่ในมือบุตรชายคนโตที่เกิดจากอนุภรรยา จึงจำต้องเลี้ยงบุตรสาวให้เติบโตมาในฐานะบุตรชาย

ฉู่เช่อสุขภาพอ่อนแอมาตั้งแต่เด็ก ไปพักรักษาตัวที่ชนบทนานถึงหกปี ไม่เพียงได้รับการฝึกฝนจากอาจารย์หลิ่วถิงอวิ๋นจนมีวรยุทธ์เก่งกาจ ทั้งยังกลับมาพร้อมผลสอบระดับมณฑลเป็นอันดับสอง

เพิ่งกลับเมืองหลวงก็ประจวบเหมาะกับขบวนเสด็จขององค์หญิงใหญ่เข้า

ม่านรถม้าเปิดแง้ม เผยให้เห็นเพียงชั่วพริบตา—สตรีผู้นั้นมีใบหน้างดงามเย็นชาราวเซียนในภาพวาด ทำเอานางยืนตะลึงอยู่ตรงนั้น

เดี๋ยวก่อน นี่ไม่ใช่เทพธิดาที่นางเคยพบ ณ หอไท่ไป๋เมื่ออายุสิบห้าปีหรอกหรือ?

องค์หญิงใหญ่เย่ชิงเหอ พระขนิษฐาร่วมพระบิดามารดาที่ฮ่องเต้โปรดปรานที่สุด งดงามเย็นชาเหนือโลกีย์ และเลอโฉมเป็นหนึ่ง

คุณชายจากตระกูลสูงศักดิ์ทั่วทั้งเมืองหลวงล้วนไม่เข้าตานาง แต่กลับถูกฉู่เช่อเกี่ยวหัวใจไปได้

“ความปลอดภัยของข้า คงต้องฝากไว้ในมือคุณชายฉู่แล้ว”

ในวันเกิดอายุสิบแปดปี นางอาศัยฤทธิ์สุรารวบรวมความกล้า ในที่สุดก็สารภาพว่าตนเป็นสตรี “องค์หญิง หม่อมฉันมีความผิดสมควรตาย หม่อมฉันเป็นสตรีเพคะ”

“องค์หญิง ต่อจากนี้หม่อมฉันจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าพระองค์อีก”

เย่ชิงเหอเงียบไปเนิ่นนาน

“ในเมื่อเจ้าบอกว่าชอบข้า แล้วเหตุใดถึงบอกว่าต่อไปจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าข้าอีก”

ฉู่เช่อไม่รู้เลยว่า คนที่เย่ชิงเหอชอบมาตลอดคือวิญญาณของนาง ซึ่งเป็นสตรีมาแต่แรก

เรื่องนี้เน้นเส้นเรื่องความรัก เป็นความรักที่ค่อยๆ ก่อตัวอย่างงดงาม ราชบุตรเขยรุ่นเยาว์ผู้เจ้าเล่ห์ฝ่ายรุก × องค์หญิงใหญ่ผู้เย็นชาวัยมากกว่าฝ่ายรับ

หมายเหตุ: ตลอดทั้งเรื่อง ใช้สรรพนามหญิง “นาง” เรียกฉู่เช่อ