ข้ามด่านพบสุข

【ทะลุมิติเข้าหนังสือ+แหวกขนบ+ชิงอำนาจเบา ๆ+พระนางต่างไม่เคยมีใคร】

เจียงไต้เป็นเพียงมนุษย์เงินเดือนยุคปัจจุบันที่ยุ่งหัวหมุน เธอกดเข้าไปอ่านนิยายชิงอำนาจเรื่องหนึ่งเพื่อสืบคดี แต่พออ่านไปได้แค่ครึ่งเล่ม ลืมตาขึ้นอีกทีก็กลายเป็นพระสนมที่ถูกทอดทิ้งในตำหนักเย็น ผู้มีชีวิตอยู่ไม่ถึงสามบท...ไม่สิ ไม่ถึงบทแรกด้วยซ้ำ

แล้วระบบที่ต้องมีเมื่อทะลุมิติเข้าหนังสือเล่า?

แล้วขาใหญ่ให้เกาะที่แข็งแกร่งสุด ๆ เล่า?

แล้วพลังพิเศษที่ฝืนชะตาฟ้าได้เล่า?

เจียงไต้ที่ไม่มีอะไรสักอย่างติดตัว มีเพียงจุดเริ่มต้นที่เลวร้ายสุดขีด—อีกไม่นานเธอจะถูกวางยาพิษจนตาย กลายเป็นเหยื่อสังเวยคนแรกในการแย่งชิงอำนาจ

ในนิยายชิงอำนาจ มีเพียงการเลือกอยู่ข้างคนให้ถูกเท่านั้นจึงจะมีโอกาสรอด แต่เจียงไต้ไม่รู้ว่าผู้ชนะในตอนจบเป็นใครนี่นา! ทำไมไม่รอให้เธออ่านจบก่อนแล้วค่อยทะลุเข้ามา?

ฮ่องเต้โหดเหี้ยม จิ้งอ๋องใจคอโหดเหี้ยม ตระกูลเหลียงฝ่ายพระญาติก็เจ้าเล่ห์เพทุบาย ดูเหมือนเกาะใครก็ไม่มีทางจบดี คนที่ตายในครึ่งแรกของเรื่องนับด้วยนิ้วมือทั้งสองข้างยังไม่พอ

มีเพียงคนของราชครูอวี้ฉือเหิงที่มีชีวิตอยู่ได้นานที่สุด

ชาวบ้านในยุคนี้ศรัทธาในเทพและกราบไหว้พระพุทธองค์ อวี้ฉือเหิงไม่เพียงมีบารมีล้นฟ้า แม้แต่ทรราชยังเชื่อฟังเขาทุกคำ

ดังนั้นเจียงไต้จึงอาศัยข้อมูลเนื้อเรื่องเพียงน้อยนิดที่รู้ล่วงหน้าและความสามารถของตน เกาะติดอวี้ฉือเหิงเพื่อขอความคุ้มครอง

แต่สุดท้ายกลับเสียใจแทบขาดใจ

อวี้ฉือเหิงมีอำนาจล้นราชสำนัก ถึงขั้นชี้ขาดทุกอย่างจนทรราชโง่เขลายังนั่งบัลลังก์ได้อย่างมั่นคง แล้วเขาจะเป็นคนดีอะไรได้ล่ะ?!

เจียงไต้อยากหนี

หลังถูกจับกลับมา เธอขวัญหนีดีฝ่อจนแทบไม่เหลือสติ ยังไม่ทันตั้งตัวก็ได้ยินคนด้านหลังเอ่ยเสียงต่ำว่า “กลัวอะไร? สั่นทำไม? หนังสือที่เจ้าอ่านไม่ได้บรรยายธาตุแท้ของข้าไว้อย่างละเอียดหรือ?”

“……”

“โหรวหลาน” เขาเรียกชื่อรองของนาง ก่อนรวบตัวนางไว้ในอ้อมแขน ใช้ปลายนิ้วลูบไล้ริมฝีปากของนาง แล้วแนบหน้าผากเข้าหากัน “เจ้าและข้าพึ่งพากันและกัน หากฝ่ายหนึ่งล้ม อีกฝ่ายก็ย่อมพลอยเดือดร้อน”

“บอกข้ามา ผู้ชนะในหนังสือเป็นใคร”