เสน่หาสตรีงาม

【ภรรยาสาวงามอวบอิ่มผู้ซื่อสัตย์ × พระเอกจอมเสเพลผู้สุภาพอ่อนโยน × แย่งชิงและฉุดคร่าคนรักของผู้อื่น × นางเอกไม่บริสุทธิ์ พระเอกบริสุทธิ์】

เจียงหนิงมีผิวพรรณผุดผ่อง หน้าตางดงาม…แต่กำเนิดมาพร้อมความผิดปกติในการพูด

มารดารังเกียจนาง จึงขายนางให้ซ่งอวี้แห่งหมู่บ้านข้างเคียงไปเป็นภรรยา

ชีวิตหลังแต่งงานยังคงยากลำบาก แม่สามีใจร้าย ส่วนน้องสาวสามีก็เข้ากันได้ยาก

นางพบชุยเหิงครั้งแรกในงานเลี้ยงเล็ก ๆ ที่เหล่าผู้มีอำนาจมารวมตัวกัน

ทั่วทั้งห้องอบอวลด้วยกลิ่นหอมของอาภรณ์และเงาร่างอันงามสง่า เสียงจอกกระทบกันดังอื้ออึง มีเพียงนางที่ไม่รู้ธรรมเนียม จึงดูแปลกแยกจากผู้อื่น

บังเอิญวันนั้นนางทำกระโปรงเปื้อนโดยไม่ตั้งใจ ขณะที่กำลังอับอายจนทำอะไรไม่ถูก ชายผู้สง่างามซึ่งนั่งอยู่บนรถเข็นก็ยื่นเสื้อคลุมตัวใหญ่มาให้ ช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้นาง

ตอนนั้นเจียงหนิงคิดว่าชุยเหิงเป็นคนเช่นเดียวกับรูปลักษณ์ของเขา ทั้งสง่างามดุจหยกงามและบริสุทธิ์ผุดผ่องเหนือโลกีย์

กระทั่งภายหลัง เมื่อไม่รู้ชะตากรรมของซ่งอวี้ นางจนหนทางเสียแล้ว คนแรกที่นึกถึงกลับเป็นเขา นางจึงไปขอความช่วยเหลือจากเขา

ใครจะคิดว่าชายบนแท่นสูงจะเปลี่ยนจากท่าทีอ่อนโยนอย่างที่เคยเป็น แววตาเต็มไปด้วยความมืดมน ก่อนตบหน้าตักของตนเองเบา ๆ “ขึ้นมาสิ??”

พระเอก:

ชุยเหิงเป็นคนอ่อนโยนสุภาพดุจหยกงาม ผู้คนทั่วหล้าต่างชื่นชม

กุมอำนาจไว้ในมือ แทบไม่มีสิ่งใดที่เขาปรารถนาแล้วไม่ได้มา

มีเพียงความปรารถนาเดียวที่ไม่อาจสมหวัง นั่นคือหลงรัก…ภรรยาของผู้อื่น

เมื่อพบหนิงเหนียงครั้งแรก นางใช้ใบบัวบังฝน อาภรณ์เปียกชุ่มแนบเรือนร่างบอบบางให้เห็นชัด

เขานึกใจดีขึ้นมาได้ยากนัก จึงยื่นเสื้อผ้าให้และช่วยคลี่คลายสถานการณ์ ทั้งยังเกิดความสนใจขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็น น่าเสียดาย…นางแต่งงานเป็นภรรยาผู้อื่นไปแล้ว

ชุยเหิงข่มกลั้นความปรารถนาไว้…

จนกระทั่งสามีของนางเลือกข้างผิด และตกเข้าไปอยู่ในสถานการณ์ที่ไร้ทางรอด

1. ต่อหน้าผู้คน พระเอกเป็นสุภาพบุรุษผู้น่าเลื่อมใส แต่ลับหลังเป็นคนเลวทราม จิตใจมืดมน และคลุ้มคลั่งอย่างยิ่ง ไม่ปกติเอาเสียเลย!!!

2. เส้นเรื่องความรักของนางเอกกับพระเอกจะเริ่มขึ้นหลังจากนางเอกหย่าขาดจากสามีแล้ว