ไม่ใช่หน่วยหุ่นรบหรือไง ทำไมทั้งทีมเป็นผู้บำเพ็ญสายมาร

【หุ่นรบอวกาศสายอัปเกรด+ไม่มีคู่รัก+เน้นตัวละครหมู่เล็กน้อย+โรงเรียนทหาร+เรื่องสะใจเบาสมอง+นางเอกเก่ง】

จู่เซิ่งอี้ทะลุมิติจากแดนนักบำเพ็ญมายังโลกอวกาศ แถมยังได้บทคุณหนูตัวปลอมไร้ประโยชน์ที่ถูกทอดทิ้งไว้บนดาวขยะ

เพราะผลตรวจวัดความสามารถได้เพียงระดับซี ครอบครัวจึงใช้เส้นสายส่งเธอเข้าแผนกส่งกำลังบำรุงของโรงเรียนทหารกลาง เพื่อไปประดับประวัติ

งานส่งกำลังบำรุงดีจะตาย อย่างน้อยก็ไม่อดอยาก

จู่เซิ่งอี้พอใจมาก

ใครจะรู้ว่าระหว่างการทดสอบนักศึกษาใหม่ เธอดันคว้าอันดับหนึ่งมาได้ในฐานะนักศึกษาสายส่งกำลังบำรุงระดับซี แล้วถูกจับย้ายไปแผนกทหารราบ จนได้รู้จักเพื่อนร่วมทีมกลุ่มหนึ่งที่ป่วยประหลาดกันคนละแบบ

ผู้บัญชาการที่หดหู่ อ่อนแอปวกเปียก และชอบทอดถอนใจอยู่บ่อย ๆ ว่าการมีชีวิตอยู่ช่างไร้ความหมาย

ช่างหุ่นรบที่ดูภายนอกเย็นชาราวดอกไม้สูงศักดิ์ แต่แท้จริงกลับกลัวสังคมและขี้แย

ฝาแฝดพี่สาวน้องชายสายทหารราบที่ตะโกนทุกวันว่า ‘ความรักเอย มิตรภาพเอย สายสัมพันธ์เอย’

ด้วยเหตุนี้ ท่ามกลางคนประหลาดกลุ่มนี้ จู่เซิ่งอี้ซึ่งเป็นคนเดียวที่ดูปกติจึงได้เป็นหัวหน้าทีม

*

“ทีมที่จะลงแข่งต่อไปคือ—”

“ขอร้องล่ะ พวกคุณช่วยทำตัวเป็นคนปกติหน่อยได้ไหม ทั้งทีมมีแผนในหัวตั้งแปดร้อยแผน ออกไปข้างนอกก็เปลี่ยนตัวตนกันได้สารพัด เลิกทำอะไรพิสดารแล้วไว้หน้าคู่แข่งบ้างได้หรือเปล่า ปีศาจตัวพ่อแห่งโรงเรียนทหารกลาง ดาวรุ่งพุ่งแรงของสหพันธ์ดวงดาว ว่าที่นายพล...”

“ทีมกินยาแล้วหรือยัง!”

ผู้ชม: ตั้งชื่อทีมได้อ้อมค้อมเกินไปหน่อยไหมเนี่ย?

จู่เซิ่งอี้กับเพื่อนร่วมทีมทั้งสี่: เฮ้อ ตั้งชื่อยังเกินจำนวนตัวอักษรเลย

*

“ขอสัมภาษณ์หัวหน้าทีมจู่หน่อยครับ คุณคิดจริง ๆ หรือว่าตัวเองที่ได้เป็นหัวหน้าทีมแบบนี้ เป็นคนปกติ?”

จู่เซิ่งอี้: “?”

“แน่นอนว่าไม่ ฉันเป็นผู้บำเพ็ญสายมาร”