เกิดใหม่ทั้งคู่ สนมจอมยั่วถูกฝ่าบาทประคบประหงมอีกครั้ง

【จักรพรรดิผู้เคร่งครัดในจารีต × ฮองเฮาปีศาจผู้เจิดจรัสงดงามเย้ายวน

】

【เกิดใหม่ทั้งคู่, รักเพียงผู้เดียว, ผู้มีอำนาจยอมก้มหัว, ฝึกให้เชื่อง】

ชาติก่อน เวินอวี๋คือคุณหนูสูงศักดิ์อันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง บิดาเป็นถึงอัครมหาเสนาบดี ส่วนท่านป้าก็ได้เป็นไทเฮา นางเข้าวังเป็นพระสนมตั้งแต่อายุสิบห้า และได้รับความโปรดปรานจากจักรพรรดิเพียงผู้เดียว

แต่พระทัยจักรพรรดิยากหยั่งถึง คู่สามีภรรยาที่รักกันตั้งแต่วัยเยาว์ย่อมมีวันที่มองหน้ากันแล้วชิงชังกัน ต่อมา นางเคียดแค้นเขา สาปแช่งให้เขาตายเร็ว ๆ เลี้ยงชายบำเรอ ใช้คุณไสย จนวังหลังปั่นป่วนโกลาหลไปหมด

ครั้งสุดท้ายที่ได้พบเขาคือก่อนเขาออกศึก เวินอวี๋โยนตราหงส์ลงพื้นต่อหน้าเขาแล้วเอ่ยว่า “เซียวเหยียน เจ้าไปตายอยู่ข้างนอกเสีย อย่ากลับมาอีกจะดีที่สุด”

เขามองนางอยู่นาน ก่อนจะหันหลังจากไป

หลังจากนั้นไม่นาน ข่าวก็ส่งกลับมาว่าจักรพรรดิสวรรคตระหว่างทางกลับ

ราชโองการฉบับสุดท้าย: ให้ส่งสนมนางในทั้งหมดออกจากวัง

มีเพียงเวินอวี๋คนเดียวที่ได้รับพระราชทานให้ฝังร่วมสุสาน

——

เมื่อกลับมาเกิดใหม่ในรัชศกหมิงเต๋อปีที่ห้า เวินอวี๋สะดุ้งตื่นจากฝันและสาบานว่าชาตินี้จะไม่ข้องเกี่ยวกับบุรุษคนนั้นอีก

นางเป็นแก้วตาดวงใจของบิดามารดา ทั้งงาม ทั้งมีเงิน ทั้งมีอำนาจ ต่อให้ไม่มีเขา นางก็ยังใช้ชีวิตได้อย่างอิสระและสุขสำราญ แล้วเหตุใดต้องเข้าวังไปรับทุกข์ด้วย?

ใครจะรู้ว่า จักรพรรดิผู้สิ้นพระชนม์ระหว่างทางกลับผู้นั้นก็กลับมาเกิดใหม่เช่นกัน

ใครต่อใครต่างบอกว่าชายาของเขาคือฮองเฮาปีศาจผู้ทำบ้านเมืองล่มจม ลุ่มหลงฮ่องเต้และก้าวก่ายราชกิจ สมควรตายหมื่นครั้ง แต่เขากลับจดจำเพียงภาพนางในวัยสิบห้าที่แต่งให้เขา ทั้งสดใสและน่าเอ็นดู คอยเดินตามหลังเขาพลางเรียก “พี่ชาย” อยู่ทั้งวัน

“นางอยากฆ่าเรา หรือว่าเราไม่มีความผิดเลยสักนิด?”

เรื่องราวในอดีตทั้งหมดล้วนเป็นความเข้าใจผิด

เซียวเหยียนเชื่อมั่นว่าชายาของเขาแค่ยังเด็กเกินไป ทั้งคนรอบข้างยังตามใจนางจนเสียคน โชคดีที่เขาได้กลับมาเกิดใหม่ ยังพอมีโอกาส นางอายุเพียงสิบสี่สิบห้าปี พามาอยู่ข้างกายแล้วค่อย ๆ สั่งสอน อย่างไรก็ต้องสอนให้ดีได้…

สรุปในประโยคเดียว: บุรุษผู้สูงส่งดุจจันทร์กระจ่างบนฟ้าตกหลุมรักหญิงนอกขนบ