หญิงใบ้ช่วยแม่ทัพหนุ่มไว้ แล้วเขากลับวิงวอนให้เธอเอ่ยปาก

หนิงชิงเยียนเป็นหญิงใบ้ที่ใคร ๆ ในเมืองเทียนอานก็รังแกได้ตามใจ

นางสูญเสียเสียงตั้งแต่อายุหกขวบ บิดามารดาจากไป ต้องอาศัยใต้ชายคาผู้อื่นนานถึงสิบสามปี กินเศษอาหารประทังชีวิตและนอนในเพิงฟืน

ป้าใจร้ายคิดจะแลกเงิน จึงถึงกับขายนางให้เจ้าที่ดินวัยห้าสิบกว่าไปเป็นภรรยาคนใหม่

ยามรุ่งสางในปลายฤดูใบไม้ร่วง นางช่วยชายผู้บาดเจ็บสาหัสจากการถูกยิงขึ้นมาจากแม่น้ำอูซี แล้วดูแลเขาอย่างเอาใจใส่ตลอดทั้งคืน

ใครจะคิดว่าคนที่นางช่วยไว้คือเซี่ยอวิ๋นเจิง บุตรชายคนเดียวแห่งตระกูลเซี่ยเมืองจินหนิง และผู้บัญชาการกองทัพจิ้งอาน

เพื่อตอบแทนบุญคุณช่วยชีวิต เซี่ยอวิ๋นเจิงพานางหนีออกจากเมืองเทียนอาน ตัดขาดจากสัญญาหมั้นหมายอันเหลวไหล และอยู่เคียงข้างนางเพื่อตามหาญาติฝ่ายมารดาที่ขาดการติดต่อ

เมื่อคดีเก่าถูกเปิดโปงทีละชั้น ทั้งโศกนาฏกรรมล้างตระกูลซู ข้อกล่าวหาที่เซี่ยอวิ๋นเจิงถูกบังคับให้แบกรับ และการซุ่มโจมตีถึงตาย ล้วนชี้ไปยังผู้อยู่เบื้องหลังคนเดียวกัน!

ทั่วทั้งเมืองจินหนิงต่างรู้ว่าเซี่ยอวิ๋นเจิงเย็นชาและไร้เยื่อใย ทั้งยังไม่เคยสนใจสตรี

ในงานเลี้ยง คุณชายตระกูลเจียงเพียงช่วยส่งผ้าคลุมไหล่ให้หนิงชิงเยียน เขาก็หน้าเคร่งขรึมลงทันที ก่อนจะพาตัวนางออกไป

หนิงชิงเยียนยังอยู่ในช่วงพักฟื้น จึงพูดออกมาได้เพียงไม่กี่คำ ถูกเขาคะยั้นคะยอจนขอบตาแดงก่ำ เอ่ยเรียกอย่างติดขัดว่า

“เซี่ย...อวิ๋น...เจิง”

ความหึงหวงที่พลุ่งพล่านพลันมลายหายไปในพริบตา

เซี่ยอวิ๋นเจิงโน้มตัวลงกุมมือนาง ความแข็งกร้าวบนใบหน้าพลันอ่อนละมุน เสียงกระซิบออดอ้อนคลอเคลียว่า

“หนิงหนิง เรียกอีกครั้งสิ”

หญิงสาวหน้าแดงพลางส่ายหน้าเบา ๆ

เขาไม่ยอมปล่อยมือ ทั้งยังค่อย ๆ กล่อมเกลี้ยงเกลา

“แค่ครั้งเดียว”

【หญิงใบ้ผู้เก็บงำ × ผู้บัญชาการกองทัพขุนศึกผู้เผด็จการ | รักโรแมนติกยุคสาธารณรัฐจีน | ตามง้อภรรยาหวานชื่น】