สตรีข้ามภพสู่เผ่าพันธุ์อสูร ลูกเต็มบ้าน

เย่จิงชุนและครอบครัวทะลุมิติมายังโลกของเผ่าอสูร พอมาถึงก็ถูกเนรเทศ

เผ่าเสือผู้แข็งแกร่งช่วยพวกเขาไว้ ก่อนจะคาบกลับไปยังรัง

ต้องอยู่ในถ้ำมืดมิด สวมกระโปรงหนังสัตว์ที่ยังไม่ผ่านการฟอก กินอาหารที่ย่างจนแข็งโป๊ก แม้แต่การต้มน้ำให้เดือดยังกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก ต้องโยนหินร้อนลงในถุงหนังใส่น้ำ

ชีวิตความเป็นอยู่แย่ขนาดนี้ ไม่แปลกเลยที่พวกเด็ก ๆ จะโตไม่ทันเพื่อน!

เย่จิงชุน: ปรับปรุงสภาพแวดล้อม เป็นเรื่องเร่งด่วน!

พ่อทำงานฟาร์มปศุสัตว์ เชี่ยวชาญทั้งเลี้ยงหมูและฆ่าหมู

แม่ทำงานโรงงานอาหาร เก่งทั้งปลูกผักและทำอาหาร

น้องสาวเรียนแพทย์แผนจีน รักษาคนช่วยชีวิตคนได้สบาย

ส่วนเย่จิงชุนเรียนวิศวกรรมศาสตร์: ซ่อมคอกหมูฉันจัดการเอง ปั้นหม้อดินเผาไว้ทำอาหารก็ฉันจัดการ ไม่มีแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้องั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นก็สกัดกำมะถัน!

ซ่อมบ้าน เลี้ยงวัวเลี้ยงแกะ ปลูกผักทำสวน—

เหล่าแมวตัวใหญ่แห่งเผ่าเสือขยันขันแข็งและว่าง่าย

กินอิ่มสวมเสื้อผ้าอบอุ่น บ้านเรือนสว่างไสว อัตราการรอดชีวิตของเด็ก ๆ พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จนเผ่าอื่นพากันอิจฉา

ในยามที่ใกล้จะเกษียณและวางมือพักสบาย “หนังสือพยากรณ์” กลับบอกเย่จิงชุนว่า—เผ่าเสือคือพวกตัวร้ายชั่วช้า หัวหน้าเผ่าหนุ่มน้อยคนนั้นยิ่งเป็นตัวร้ายใจโหด สุดท้ายจะทำลายล้างโลก!

หนังสือพยากรณ์: เธอต้องพลิกสถานการณ์ให้กลับสู่ความถูกต้อง แล้วเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่ต้น!

เย่จิงชุนมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นคนในเผ่ากำลังแบกมูลสัตว์ไปใส่ปุ๋ยในแปลงอย่างขะมักเขม้น—ตัวร้ายชั่วช้างั้นหรือ?

แล้วก็มองแมวตัวใหญ่ใต้มือที่เธอกำลังลูบขนจนเคลิ้ม ตาหรี่พริ้มอย่างสบายใจ แถมยังส่งเสียงครางครืดคราดออกมาจากลำคอโดยไม่รู้ตัว—ตัวร้ายใจโหดงั้นหรือ?

พูดเหลวไหล! เหลวไหลทั้งเพ!

คนที่ชอบปลูกผักจะชั่วร้ายได้สักแค่ไหนกัน?

แล้วสามีฉันอีก แมวน่ารักขนาดนี้จะมีความคิดร้าย ๆ อะไรได้ล่ะ?

แมวตัวใหญ่เห็นมือที่วางอยู่บนตัวหยุดขยับ จึงลืมตาขึ้นอย่างฉงนสนเท่ห์ ก่อนเอาหัวมาแตะหน้าผากภรรยาของตัวเอง เสือดุออดอ้อน: “ที่รัก ลูบต่ออีกหน่อยสิ”