รักอลวนฟ้าดินแปรผัน

กำลังดัดแปลงเป็นละครสั้น โปรดติดตาม 【สาวใช้ขี้เหร่แต่งแทน × องค์รัชทายาทพิการที่ถูกเนรเทศ × ตามง้อภรรยาจนแทบมอด × แต่งก่อนรักทีหลัง × หนีไปพร้อมลูก × ช่วยเยียวยากันและกัน × สาวขี้เหร่พลิกชะตา × แสร้งทำเป็นอ่อนแอเพื่อเอาชนะ】

นางเป็นสาวใช้แรงงานที่ขี้เหร่ที่สุดในจวนโหว

ใบหน้ามีปาน มือทั้งสองด้านเต็มไปด้วยหนังด้าน ผู้คนเรียกนางว่า “อาโฉ่ว” มาหกปีแล้ว

งานประจำวันของนางคือขัดกระโถน

ส่วนเขาคือองค์รัชทายาทผู้สูงศักดิ์ที่สุดแห่งราชวงศ์

แต่ชั่วข้ามคืนกลับถูกปลดจากตำแหน่ง ขาทั้งสองพิการ บัลลังก์รัชทายาทหลุดลอย ถูกคุมตัวเนรเทศไกลสามพันลี้

------

จวนโหวหาสตรีมาเป็นเจ้าสาวไม่ได้ นางจึงถูกจับยัดขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว เพื่อรับเคราะห์แทนคุณหนูผู้สูงศักดิ์ใน “งานมงคล” ครั้งนี้

ทุกคนต่างคิดว่านางได้กำไรอย่างงาม:

“สาวใช้ขี้เหร่คนหนึ่งได้แต่งกับองค์รัชทายาท ต่อให้เป็นองค์รัชทายาทที่ถูกปลด ก็ยังถือว่าบรรพบุรุษช่วยส่งเสริมแล้ว”

มีเพียงนางที่รู้ว่า

คนที่นั่งอยู่ในรถคุมขังมุ่งขึ้นเหนือคันนั้น

ไม่ใช่องค์รัชทายาทผู้สูงศักดิ์

แต่เป็นคนที่บาดเจ็บไปทั้งตัว ไข้ขึ้นจนไม่ได้สติ และไม่เชื่อใจผู้ใดทั้งสิ้น

------

ระหว่างทางเนรเทศ ลมหนาวและหิมะทอดยาวสามพันลี้

นางต้มยาให้เขา จัดกระดูกให้เขา และรับคมมีดแทนเขา

เขาผลักไสนางครั้งแล้วครั้งเล่า

นางก็คลานกลับมาหาครั้งแล้วครั้งเล่า

จนกระทั่งคืนหนึ่ง

ในห้วงฝันร้าย เขาคว้ามือนางไว้แน่น แล้วเรียกชื่อหนึ่งออกมา—

ไม่ใช่ชื่อพระมารดา ไม่ใช่ชื่อขุนนางเก่าของเขา

แต่เป็นชื่อของนาง—

“อาเหิง...”

-------

ต่อมาเขาก่อกบฏสังหารกลับสู่นครอวี้จิง และขึ้นครองบัลลังก์สูงสุด

ขุนนางทั้งราชสำนักต่างกดดันให้เขาแต่งตั้งสตรีจากตระกูลสูงศักดิ์เป็นฮองเฮาองค์ใหม่

เขายืนอยู่บนท้องพระโรงจินหลวน กล่าวเพียงประโยคเดียวว่า:

“ชีวิตของข้า นางเป็นผู้มอบให้

บัลลังก์ใต้หล้าของข้า แบ่งให้นางครึ่งหนึ่งแล้วจะเป็นไรไป?”

นางตั้งครรภ์แล้วหนีไป...

รักเดียวใจเดียวทั้งคู่ + ใช้ชีวิตทำไร่ทำนา + ชิงอำนาจ + เรื่องราวชีวิตผู้คน + ชิงดีชิงเด่นในวังหลัง + ตบหน้าพลิกชะตา + รักหวานซึ้งค่อยเป็นค่อยไป