จีน จบแล้ว

หลังถูกริบทรัพย์ ฉันมั่งคั่งเงียบ ๆ ในป่าพิษไข้

Name: หลังถูกริบทรัพย์ ฉันมั่งคั่งเงียบ ๆ ในป่าพิษไข้
Author: 揽风藏绪落笔山河

โดย 揽风藏绪落笔山河 · แปลโดย เปาน้อย

3.40 รีวิว·อัปเดต 1 ต.ค. 2026

【เนรเทศไปทำไร่นา+สร้างฐานะและกักตุนเสบียง+แต่งก่อนรักทีหลัง+เสน่ห์ต่างขั้ว+คนเก่งปะทะกัน】

เสิ่นเหอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่บนรถนักโทษประหารที่ถูกเนรเทศไปหลิ่งหนาน กลายเป็นบุตรสาวอนุภรรยาร่างกายอ่อนแอที่รับผิดแทนพี่สาวภรรยาเอก

เดิมทีนางคิดว่าคงต้องตายในดินแดนเถื่อนที่เต็มไปด้วยหมอกพิษและแมลงมีพิษ ทว่าไม่คาดคิดว่าจะปลุกความสามารถพิเศษ【สารานุกรมจำแนกพิษสรรพสิ่ง】ขึ้นมาได้

ในสายตาคนอื่น หญ้าพิษเหล่านั้นอันตรายถึงชีวิต แต่นางกลับล้างแล้วต้มกินเป็นยาช่วยชีวิต

ส่วนหนองน้ำกินคนที่ใคร ๆ ต่างหลีกหนี นางกลับขุดพบมันเทศพันธุ์ให้ผลผลิตสูงและทนความหนาว

นางบุกเบิกที่ดินในดินแดนนอกกฎหมายแห่งนี้ กักตุนเสบียงจนเต็มยุ้งฉาง หมักเนื้อและตากผักแห้ง ขอเพียงได้ใช้ชีวิตสงบสุข

แต่ใครจะคิดว่า ขณะเข้าไปในป่าลึกเพื่อแย่งงูพิษหายากรังหนึ่ง นางกลับบังเอิญพบเซียวตัว แม่ทัพอารมณ์ร้อนประจำชายแดนผู้ขึ้นชื่อว่าฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา

เซียวตัวถือดาบเปื้อนเลือดจ่อหน้าเธอ ก่อนมองลงมาอย่างเย่อหยิ่ง “เด็กสาวมาจากไหน ถึงกล้ามาหาที่ตายในป่าหมอกพิษ?”

เสิ่นเหอยื่นมือสั่น ๆ หยิบชามซุปงูถอนพิษที่ยังมีไอร้อนกรุ่นออกมาจากตะกร้าสานขาด ๆ เงยหน้ามองเขา “ท่านแม่ทัพ ซุปงูชามนี้ถอนพิษเย็นในตัวท่านได้ ชามละห้าสิบตำลึง ลองชิมก่อนค่อยซื้อ ไม่ให้ติดหนี้เด็ดขาด”

ต่อมา หิมะตกหนักปิดเส้นทางบนดินแดนเหนือ กองทัพชายแดนเสบียงขาดแคลน

ขณะที่เซียวตัวกำลังจะนำทหารที่เหลือออกไปสู้ตาย เสิ่นเหอก็เปิดประตูลับด้านหลังบ้านมุงจากโทรม ๆ ของนาง

นางชี้ไปยังกองมันเทศกับเนื้อหมักที่สูงพะเนิน พลางเชิดคาง “กินให้อิ่มแล้วค่อยไปสู้ แต่จำไว้ด้วยล่ะ—ทั้งหมดนี้คิดดอกเบี้ยนะ”