จีน จบแล้ว

ยามหิมะโปรย เราพบกัน

Name: ยามหิมะโปรย เราพบกัน
Author: 薄柿茶茶

โดย 薄柿茶茶 · แปลโดย กระดาษเปล่า

4.60 รีวิว·อัปเดต 25 ต.ค. 2026

「ตีพิมพ์ฉบับเล่มแล้ว | รักเก่าหวนคืน | แอบรัก 」

สมัยมัธยม ไม่มีใครไม่รู้จักโจวเยี่ยนชวน

เขาเกิดมาในตระกูลสูงศักดิ์ แถมยังมีรูปโฉมโดดเด่นเป็นเลิศ

ขึ้นชื่อเรื่องความเอาแต่ใจและยากจะควบคุม ใช้ชีวิตตามใจและเจ้าสำราญ

ส่วนเวินจิ่วเป็นเด็กสาวเรียบร้อย ว่านอนสอนง่าย สมกับเป็นนักเรียนดีเด่น

ใครเห็นก็ต้องคิดว่าทั้งคู่ไม่มีทางเกี่ยวข้องกันได้

ไม่มีใครรู้เลยว่า ในตรอกเปลี่ยวที่ไร้ผู้คนสัญจร

ทันทีที่เด็กสาวก้าวเข้าไป ร่างสูงโปร่งก็ทอดเงาคลุมตรงหน้า

พอเห็นว่าเป็นใคร เธอก็ยกมือส่งกระเป๋านักเรียนให้อย่างคุ้นเคย

เสียงหัวเราะเยาะดังขึ้นเหนือศีรษะ

“ไหนว่าไม่สนิทกันไง แล้วเอานี่ให้ใครล่ะ?”

สำหรับเวินจิ่วแล้ว เด็กหนุ่มเป็นดั่งสายลมแห่งทุ่งหญ้า ร้อนแรงและเป็นอิสระ ใช้ชีวิตอย่างไม่ยี่หระ

ส่วนเธอเป็นคนขี้ขลาดที่แม้แต่คุยกับเพื่อนร่วมชั้น ก็ยังหวั่นว่าจะเผลอพูดถึงครอบครัวของตัวเอง

คนขี้ขลาดย่อมไม่กล้าบอกว่าชอบ

แม้หัวใจจะหวั่นไหวจนแทบทนไม่ไหว

เธอเคยคิดว่าความรู้สึกลับ ๆ นี้จะถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิด

จนกระทั่งเขาเห็นไดอารีที่บันทึกความในใจของเด็กสาวเอาไว้

เมื่อข่าวลือเรื่องโจวเยี่ยนชวนกับเวินจิ่วแพร่สะพัดไปทั่วโรงเรียน ไม่มีใครเชื่อ จนกระทั่งคืนก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย คณาจารย์และนักเรียนทั้งโรงเรียนมารวมตัวกันที่สนามกีฬา

ช่วงท้ายของงานเลี้ยง วิดีโอที่นักเรียนตัดต่อกันเองเริ่มฉายขึ้น จู่ ๆ ก็ปรากฏภาพแผ่นหลังบอบบางของเด็กสาว

กล้องสั่นไหวเล็กน้อย วินาทีถัดมา เสียงนุ่มนวลแต่เอื่อยเฉื่อยก็ดังขึ้นจากลำโพง

“เวินเสี่ยวจิ่ว มองฉันสิ”

ต่อมา ทั้งคู่ก็แยกจากกัน

เมื่อได้พบกันอีกครั้ง พวกเขาอยู่ในงานสังสรรค์ของเพื่อน

โจวเยี่ยนชวนยังคงเป็นคนโปรดของสวรรค์

เพียงแต่แววตาที่มองเด็กสาวไม่มีความเอ็นดูอย่างในวันวานอีกแล้ว

จนกระทั่งเวินจิ่วจากไป มีคนหยอกล้อเธอด้วยถ้อยคำลวนลาม

โจวเยี่ยนชวนไม่พูดสักคำ เพียงคว้าขวดเหล้าบนโต๊ะขึ้นมาฟาดศีรษะอีกฝ่ายอย่างแรง

พายุหิมะระหว่างพวกเขาสงบลงในที่สุด แต่ยังดีที่ท้ายที่สุดก็รอจนฟ้าเปิดได้