จีน ยังไม่จบ

สุดทางขุนนางบุ๋นคือใช้กำลัง? ข้าเดินเชิดกลางราชสำนัก

Name: สุดทางขุนนางบุ๋นคือใช้กำลัง? ข้าเดินเชิดกลางราชสำนัก
Author: Diki粑粑

โดย Diki粑粑 · แปลโดย เซียมซีแปล

3.60 รีวิว·อัปเดต 15 ต.ค. 2026

【คะแนนเพิ่งออก เดี๋ยวจะเพิ่มขึ้น】ตระกูลหวังแห่งจวนเสนาบดีเต็มไปด้วยขุนนางบุ๋นร่างผอมเพรียว แต่ละคนอ่อนโยนและบอบบาง เพียงจรดพู่กันก็เขียนบทความวางแผนการเมืองได้เป็นหมื่นคำ! มีเพียงหวังลิ่ง บุตรชายคนรองที่แตกต่างจากคนอื่น—ชายร่างยักษ์สูงเก้าฉื่อ ไหล่กว้างจนขวางประตู ยกโอ่งน้ำเต็มใบได้ด้วยมือเดียว ยามยืนอยู่ท่ามกลางเหล่าบัณฑิตก็เหมือนกระทิงป่าบุกเข้าแปลงกล้วยไม้

อ่านหนังสือหรือ? อาจารย์สอนแค่ครึ่งชั่วยาม เขาก็หลับยาวไปครึ่งวันแล้ว ท่องหนังสือหรือ? คัมภีร์มหาศึกษาทั้งเล่ม จำไม่ได้สักตัว!

เมื่อเห็นว่าความหวังของทั้งตระกูลกำลังพังทลาย พี่ชายคนโตจึงฝืนร่างกายอ่อนแอ พูดไปหอบไปว่า “ในราชสำนักตระกูลเรามีศัตรูรอบด้าน ถ้าเจ้ายังไม่อ่านหนังสืออีก ทั้งตระกูลก็มีแต่จะถูกคนอื่นบีบคั้น!”

หวังลิ่ง: ชีวิตข้าช่างยากเย็นเหลือเกิน! นักศึกษาปริญญาโทด้านประวัติศาสตร์ที่ทะลุมิติมา มีแรงมหาศาลถึงพันชั่ง แต่กลับติดอยู่ในรังขุนนางบุ๋นผู้รักความเที่ยงธรรม! อ่านคัมภีร์ไม่เข้าหัวหรือ? ไม่เป็นไร บทกวีเลื่องชื่อจากยุคหลัง ข้าท่องกลับหลังได้คล่องปรื๋อ

ใครจะคิดว่าศึกหนึ่งในสำนักศึกษาหลวงจะทำให้เขามีชื่อเสียงโด่งดัง เขาแต่งบทกวีชายแดนจนกลายเป็นผลงานอมตะ วรรคหนึ่งเผยใจภักดีสะเทือนทั่วนครหลวง จากนั้นก็สอบขุนนางไต่เต้ารวดเดียว จนได้เข้าเฝ้าในท้องพระโรงจินหลวน!

กลางราชสำนัก หวังซื่อหลางผู้เป็นขุนนางหน้าใหม่ขยับแขนท่อนโต กวาดตามองเหล่าขุนนางตรวจการ แล้วเอ่ยเสียงเรียบว่า “ถ้าจะประลองเรื่องหลักคำสอนและบทกวี เชิญพวกท่านได้เต็มที่ แต่ถ้าคิดจะใส่ร้ายลับหลัง วางแผนสกปรก... แรงแขนของข้านี่ เมื่อก่อนยังยกบัณฑิตสำนักฮั่นหลินเฒ่าคนนั้นไปแขวนบนต้นพุทราได้สบายๆ!”

ขุนนางบุ๋นบู๊เต็มราชสำนักต่างพากันเงียบกริบ!