ทะลุมิติเป็นสาวชาวนา: พาน้องชายแปดคนสร้างฐานะขึ้นใหม่

ของขวัญชุดใหญ่สำหรับคนทะลุมิติ:

น้องชายแปดคนที่ยังต้องคอยป้อนข้าว แถมด้วยระบบ "ทำนาอัปเลเวล" อีกหนึ่งระบบ

ระบบบอกว่าทำนาแล้วอัปเลเวลได้... แต่ไม่ได้บอกฉันสักคำว่าที่ต้องปลูกไม่ใช่ผืนดิน แต่เป็นชีวิต!

เริ่มต้นมาก็เจอโหมดนรก: แม่จากไป ส่วนพ่อสิ้นใจคาที่ ยุ้งข้าวว่างจนสะอาดยิ่งกว่าใบหน้า ในอ้อมแขนมีทารกสองคนร้องไห้จนเสียงแหบ ใกล้จะอดตายกันอยู่รอมร่อ

หลินซีคว้ามีดทำครัว บุกไปบ้านปู่ย่ากลางดึก

คมมีดจ่อคอปู่แท้ ๆ นางยิ้มเย็นยิ่งกว่าคมมีด "คืนเสบียงมา ไม่อย่างนั้นคืนนี้ก็อย่าหวังว่าจะมีใครได้เห็นตะวันพรุ่งนี้"

พวกลุงอาคิดจะแย่งทรัพย์สินในบ้าน แถมยังจะขายน้องชายนางอีก? นางชิงโฉนดที่นากลับมาแล้วแยกบ้านอยู่เอง ทว่ากลับพบว่า "สมบัติที่มี" เหลือเพียงแกลบขึ้นราหนึ่งกำมือ

น้องชายแปดคน ปากแปดปาก ค่าเล่าเรียนแปดส่วน หลุมที่ไม่มีวันเต็มแปดหลุม—

น้องชายคนรองอยากฝึกยุทธ์ ต้องมีเงินกราบอาจารย์ คนที่สามกับสี่จะทำนา ต้องซื้อที่ดิน คนที่ห้าอยากค้าขาย ต้องมีเงินทุน

คนที่หกจะสอบขุนนาง ต้องมีเส้นสาย คนที่เจ็ดอยากเรียนแพทย์ ต้องใช้สมุนไพร แถมยังมีทารกอีกสองคนที่ยังต้องคอยป้อนข้าว...

หลินซีจ้องถุงข้าวเปล่า แล้วพลันยิ้มออกมา

พี่สาวมีมิติวิเศษ อยากปลูกอะไรก็ได้สิ่งนั้น

กว่าจะเลี้ยงน้องชายทั้งแปดให้เติบโตเป็นผู้เป็นคนได้ ก็คิดว่าจะได้นอนพักผ่อนใช้ชีวิตสบายเสียที—ใครจะคิดว่านายพรานผู้เงียบขรึมในหมู่บ้านจะมาหมายตานางเข้า

เขาขวางทางนางไว้ น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยว่า "ไม่อย่างนั้น... มาเป็นภรรยาข้าไหม?"

หลินซีตกใจจนเก็บข้าวของพาน้องชายหนีไปกลางดึก แต่กลับถูกเขากดไว้ตรงมุมกำแพง ลมหายใจร้อนผ่าวพ่นรดข้างหู:

"น้องชายแปดคนเลี้ยงยากเกินไป... เพิ่มข้าอีกคนได้ไหม?"

นางแค่อยากทำนาและสร้างกิจการ ไม่รู้เลยว่า "นายพราน" คนนี้คือองค์ชายที่พลัดถิ่น

เมื่อราชสำนักแก่งแย่งอำนาจ นางควรหดตัวกลับไปอยู่ในคันนาของตัวเอง หรือเดิมพันทุกสิ่งเพื่อร่วมกับเขาชิงใต้หล้า?