มิติส่วนตัวเต็มคลัง: ข้าขอนอนชิล ไม่สงเคราะห์ใคร!

คืนวันแต่งงาน สามียื่นข้อตกลงสามข้อให้เจ้าสาว จนทำเอานางโมโหตายคาที่

พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง หลี่เจียวเจียวก็ทะลุมิติมาอยู่ที่นี่

คนทั้งบ้านอ่อนปวกเปียก ได้ผลประโยชน์แล้วยังกล้ามาตั้งกฎสามข้อกับนางหรือ? ไสหัวไป ใครจะช่วยให้พวกเจ้าพ้นจนกัน!

คืนนั้นเอง หลี่เจียวเจียวก็เซ็นหนังสือหย่าขาด กลับบ้านมานอนชิล พ่อเป็นนายพราน แม่ต่อยวัวตายได้ในหมัดเดียว อารองเป็นช่างตีเหล็ก ภรรยาอารองแบกหามของหนัก พี่สะใภ้ใหญ่ฆ่าหมู พี่ชายรับงานคุ้มกันขบวนสินค้า น้องสาวตีกับคนได้ทั่วทั้งหมู่บ้าน ส่วนน้าชายทั้งหลายก็แข็งแกร่งราวกับหมีควาย แค่มีครอบครัวนี้ หลี่เจียวเจียวก็ใช้ชีวิตสบาย ๆ ได้โดยไม่ต้องพึ่งมิติวิเศษเลยด้วยซ้ำ—

หมู่บ้านใกล้เคียงในรัศมีสิบลี้ต่างรู้กันว่า หลี่เจียวเจียวเพิ่งแต่งงานก็ถูกสามีทิ้งเสียแล้ว เสียงนินทาต่าง ๆ ดังสนั่นไปทั่ว

มิติวิเศษของหลี่เจียวเจียวเก็บสะสมสิ่งของไว้มหาศาล ต่อให้แบ่งให้หมู่บ้านไปตามใจ ก็ช่วยให้พ้นจากความยากจนได้

แต่หมู่บ้านแบบนี้ยังคิดจะให้นางนำพาพวกเขาสร้างฐานะร่ำรวยอีกหรือ? ฝันไปเถอะ!

ในปีที่ภัยพิบัติถาโถมและผู้คนต้องหนีภัย ทุกคนแทบไม่มีข้าวกิน แต่บ้านตระกูลหลี่กลับกินข้าวขาวทุกมื้อ แถมยังมีเนื้อกินทุกมื้อ

บางครั้งก็มีคนแต่งกายด้วยผ้าแพรหรูหราแวะมาถึงบ้าน ทั้งหญิงงามราวนางฟ้า ทั้งชายที่รูปโฉมดียิ่งกว่าคนในภาพวาด ต่างหอบของกำนัลเป็นหีบ ๆ มามอบให้บ้านตระกูลหลี่...

ตระกูลร่ำรวยที่มาสู่ขอหลี่เจียวเจียวมีมาไม่ขาดสาย ในสายตาคนนอก แค่เลือกแต่งกับใครสักคนก็มีชีวิตสุขสบายไปทั้งชาติแล้ว แต่หลี่เจียวเจียวกลับไม่ถูกใจสักคน แม้แต่ราชโองการพระราชทานสมรส นางยังไม่ใส่ใจ

ทุกคน: หลี่เจียวเจียวบ้าไปแล้วจริง ๆ!

หลี่เจียวเจียว: ใช่ ๆ ๆ พวกเจ้าพูดถูกทุกอย่าง!

ใครที่คิดจะล้างสมองนาง ใครที่วาดฝันลม ๆ แล้ง ๆ หรือหวังให้นางเต็มใจทุ่มเทให้ ก็ไปนอนเสียเถอะ ในฝันมีทุกอย่าง!

คิดจะเหยียบย่ำหลี่เจียวเจียวเพื่อไต่เต้าหรือ ไม่มีทางเสียหรอก พี่สาวไม่คิดช่วยใครให้พ้นจน ดาบในมือก็ไวอยู่แล้ว

ขอทานขาพิการผู้กลับชาติมาเกิดในร่างชายสารเลวนั่งหดตัวอยู่กลางหิมะ เขาผิดพลาดอย่างมหันต์ การสูญเสียหลี่เจียวเจียวคือจุดเริ่มต้นของนรกสำหรับเขา