ชิงนางบ่าว

【บังคับแย่งชิง, ตามง้อภรรยาหลังสำนึกผิด】

สาวใช้ตัวน้อยผู้ซื่อสัตย์และงดงาม VS ท่านกั๋วกงผู้ทรงอำนาจ

เฉิงกั๋วกง เฉิงเยี่ยนหลี่ แม้อายุยังไม่ถึงสามสิบปี แต่กลับกุมอำนาจยิ่งใหญ่เกรียงไกร ไม่มีผู้ใดกล้าต่อกร

ในจวนกั๋วกงมีสาวใช้นางหนึ่งชื่ออวิ๋นเซียง นางเข้าจวนมาตั้งแต่อายุแปดขวบ

แรกเริ่มเฉิงเยี่ยนหลี่คิดว่าเด็กสาวผู้นั้นแม้จะงดงามไร้ที่ติ แต่ขี้ขลาดและอ่อนเยาว์เกินไป จึงไม่ได้ใส่ใจนาง

กระทั่งหลังจากเมามายในคืนนั้น เขาจึงเริ่มคิดกับนางอย่างจริงจัง

“เรื่องคืนนั้น บ่าวลืมไปหมดแล้วเจ้าค่ะ”

“ขอท่านกั๋วกงอย่าได้เก็บมาใส่ใจเลยเจ้าค่ะ ขอร้อง...ขอท่านกั๋วกงโปรดปล่อยบ่าวไปด้วย”

ในเมื่อนางไม่ยินยอม เช่นนั้นก็ช่างเถิด

แต่ยิ่งนางไม่ยินยอม เขากลับยิ่งต้องใช้ทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ตัวนางมา

ภายหลังเขาคิดว่า รอให้ภรรยาเอกเข้าจวนก่อน ค่อยให้เกียรตินางสักหน่อย แล้วยกขึ้นเป็นอนุก็ใช่ว่าจะไม่ได้

วันนั้นเมืองหลวงเกิดความโกลาหล ผู้คนทั่วทั้งเมืองต่างรู้ว่า สาวอุ่นเตียงของเฉิงกั๋วกงหายตัวไป ไม่เหลือแม้แต่กระดูก

*

อวิ๋นเซียงถูกขายเข้าจวนกั๋วกงให้เป็นสาวใช้ตอนอายุแปดขวบ อดทนทำงานอย่างขยันขันแข็งมานานแปดปี

นางหวังเพียงว่าจะเก็บเงินได้พอเมื่ออายุสิบหก แล้วไถ่ตัวออกจากจวน

พี่ชายติดคุกอย่างหนัก เมื่อหมดหนทาง นางจึงทำได้เพียงยอมมอบตัวให้เขา

ใต้ม่านมุ้ง อวิ๋นเซียงคุกเข่าทั้งสองข้าง มองร่างสูงสง่าที่เปี่ยมด้วยบารมี และเป็นครั้งแรกที่นางคิดหนี

แรกเริ่มเฉิงเยี่ยนหลี่คิดว่า นางก็เป็นแค่สาวใช้ต่ำต้อยคนหนึ่ง การมอบตำแหน่งสาวอุ่นเตียงให้นางก็นับเป็นวาสนาใหญ่หลวงแล้ว

หลายปีต่อมา ไม่ว่าเขาจะทุ่มเทหัวใจให้เพียงใด ก็แลกมาไม่ได้แม้แต่สายตาเดียวจากนาง

นิยายเรื่องนี้พระเอกช่วงแรกเลวมากและเสแสร้งเก่ง ทั้งพระเอกและนางเอกต่างบริสุทธิ์ทั้งคู่!