จีน ยังไม่จบ

ผมแอบเที่ยวเล่นในห้องฉุกเฉิน ทั้งโรงพยาบาลคุกเข่าขอให้ลงมือ

Name: ผมแอบเที่ยวเล่นในห้องฉุกเฉิน ทั้งโรงพยาบาลคุกเข่าขอให้ลงมือ
Author: 夕阳记忆

โดย 夕阳记忆 · แปลโดย ดอกเหมยบาน

4.00 รีวิว·อัปเดต 18 ต.ค. 2026

ดัดแปลงเป็นละครสั้นและเผยแพร่บนหงกั่วแล้ว

【แนวเมืองใหญ่+แพทย์+อู้งาน+ตบหน้า+ทักษะการแพทย์สมจริง+นิยายสะใจ+ไม่โลกสวย】

เฮ่อจือโจว ชายผู้เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดของวงการศัลยกรรมระดับโลก

เบื่อหน่ายกับการผ่าตัดหนักหน่วงทั้งวันทั้งคืน เขาจึงปกปิดตัวตน แล้วย้ายไปอยู่แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลประชาชนอันดับหนึ่งเมืองเจียงเฉิง ทำงานเป็นแพทย์ประจำบ้านธรรมดาที่สุดคนหนึ่ง

คติประจำใจของเขามีเพียงข้อเดียว—ถ้านอนได้ก็ไม่ขอนั่ง ถ้าอู้งานได้ก็ไม่มีทางลงมือ

เขาหลับสนิทอยู่ในห้องพักแพทย์ ไม่แม้แต่จะลืมตาขึ้นในที่ประชุมส่งเวร เขียนบันทึกผู้ป่วยส่ง ๆ ยิ่งกว่านักเรียนประถมเขียนเรียงความ

หัวหน้าแผนกอยากไล่เขาออก เพื่อนร่วมงานมองว่าเขาเป็นพวกเส้นสายไร้ความสามารถ ส่วนพยาบาลก็รำคาญที่เขาคอยถ่วงแข้งถ่วงขา

กระทั่งวันหนึ่ง ผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นถูกเข็นเข้าห้องกู้ชีพ ทุกคนจนปัญญา ไม่รู้จะทำอย่างไร

เฮ่อจือโจวเดินโงนเงนเข้าไปพลางหาว แล้วปักเข็มลงไปส่ง ๆ—หัวใจกลับมาเต้นอีกครั้ง

“โชคดีน่ะ” เขาพลิกตัวแล้วหลับต่อ

จากนั้น “โชคดี” ก็เกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า...

ต่อแขนขาที่ขาด? “เย็บเสร็จแล้ว อย่ามากวนเวลางีบกลางวัน”

ภาวะหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกเซาะเฉียบพลัน? “ทำเสร็จแล้ว อาหารที่สั่งมาถึงหรือยัง?”

ปรึกษาเคสยากที่ถ่ายทอดสดไปทั่วโลก? “เดี๋ยวก่อน เกมนี้ยังเล่นไม่จบ”

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลคนหนึ่งแทบคลั่ง “ขอร้องล่ะ! เลิกอู้งานสักที! คนไข้ทั่วโลกกำลังต่อแถวรอให้คุณช่วยอยู่นะ!”

เฮ่อจือโจวไม่แม้แต่จะเงยหน้า “วันนี้คิวเต็มแล้ว ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่”