จีน ยังไม่จบ

ตกเป็นชายาอ๋องเซี่ยน: อยู่ให้รอดทุกวันให้ได้เท่านั้น

Name: ตกเป็นชายาอ๋องเซี่ยน: อยู่ให้รอดทุกวันให้ได้เท่านั้น
Author: 似雪忆流年

โดย 似雪忆流年 · แปลโดย มังกรหลับใหล

4.70 รีวิว·อัปเดต 18 ต.ค. 2026

【ผีเป่าตะเกียง】【ชายคลั่งรัก】【เซี่ยนหวังเป็นทรราชเต็มขั้น ไม่มีทางฟอกขาว】คะแนนเพิ่งออก ยังมีโอกาสเพิ่มขึ้นอีก อัปเดตสม่ำเสมอ ลงทุนอ่านไม่ขาดทุนแน่นอน

จู่ ๆ ฉันก็ทะลุมิติมา แต่ไม่ได้บทพลิกชะตาชีวิต กลับหล่นโครมลงกลางวังของเซี่ยนหวังแห่งอาณาจักรเตียน!

รอบกายมีแต่หญิงสาวที่ร่ำไห้ระงม เบื้องหน้าคือทรราชสติคลุ้มคลั่งผู้กุมกระบี่สำริด แววตาเต็มไปด้วยความอำมหิต

ฉันไม่มีระบบ! ไม่มีพลังพิเศษ! เป็นคนไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะจับไก่

เพื่อเอาชีวิตรอด ฉันจึงต้องอาศัยฝีมือการแสดงแบบ “ขี้ขลาดให้ถึงที่สุดก็กลายเป็นความกล้า” เต้นระบำอยู่บนคมดาบของทรราชโหดเหี้ยม

เขาโหดร้าย เอาแต่ใจ คลุ้มคลั่ง ทำทุกวิถีทางเพื่อบรรลุเซียน วิชาหนอนพิษที่ใช้คนเป็นทำให้ผู้คนได้ยินชื่อก็หวาดผวา

ฉันไม่ได้คิดจะเปลี่ยนเขาให้มีใจเมตตา และไม่มีพลังวิเศษที่จะต่อกรกับเขาได้

ฉันก็แค่คนธรรมดาที่อยากมีชีวิตรอด

ทุกครั้งที่สายตาเขากวาดมอง ล้วนเป็นการเดิมพันด้วยชีวิต และทุกครั้งที่เขาลูบไล้ลำคอฉัน ก็มีความสั่นสะท้านราวกับกำลังขาดอากาศหายใจตามมา

ด้วยการเชื่อฟังอย่างที่สุดและการเสแสร้งที่ไร้ช่องโหว่ ฉันดิ้นรนเอาชีวิตรอดจนได้เป็นชายาอยู่ข้างบัลลังก์ที่กองกระดูกทับถมของเขา

เขามองชีวิตคนเป็นผักปลาและลงมืออย่างเหี้ยมโหด ฉันจึงทำตัวเป็นเจ้าสาวใบ้ผู้ว่าง่ายที่สุดข้างกายเขา

ฉันถูกบังคับให้ยืนดูการก่อสร้างตำหนักเทพแห่งภูเขาเจ๋อหลงอย่างใกล้ชิดด้วยเลือดและความโหดเหี้ยม เห็นผู้คนนับไม่ถ้วนถูกใช้เป็นตัวล่อหนอนพิษกับตาตัวเอง ทำได้เพียงตัวสั่นงันงกแล้วซุกเข้าหาอ้อมแขนเขา

หลายปีต่อมา เมื่อยอดฝีมือขุดสุสานฝ่าฟันอันตรายนานัปการจนเปิดสุสานเซี่ยนหวังได้สำเร็จ แล้วมองโลงหยกใบนั้น...

ฉันขยี้ตาพลางลุกขึ้นนั่งในโลงหยก แล้วถามเสียงอ่อยว่า “เอ่อ...ผู้การหูมาหรือยัง? ฉันกลั้นมาสองพันปีแล้ว...”