ห้องสินไซอิ๋ว: ศิษย์อาของผมอาวุโสเกินไป

【ยุคบรรพกาล+แต่งเติมตามจินตนาการ+สมรภูมิแต่งตั้งเทพ (ตัวละครเยอะ)+ตำนานไซอิ๋ว+ไซอิ๋ว+ที่รักของทุกคน ไม่มีพระเอก มีรักข้างเดียว ไม่ได้เก่งไร้เทียมทานตั้งแต่เริ่ม! เนื้อหาไม่เคร่งความสมเหตุสมผล ไม่ต้องจับผิด และไม่เปลี่ยนโครงเรื่องหลัก! หากไม่ชอบโปรดอย่าอ่าน】 ฉีฝูอี้ลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองกลายเป็นพืชอีกแล้ว แต่ไม่นานเธอก็รู้สึกว่าโลกใบนี้ไม่ชอบมาพากล ผู้คนที่คุ้นหูคุ้นตาปรากฏตัวขึ้นรอบกาย เธอดูเหมือนจะหลุดเข้ามาในโลกเทพนิยาย แถมตอนเริ่มต้นยังเผลอหลอกล่อมหาปราชญ์ที่เพิ่งมีสำนึกขึ้นมาอีกด้วย — เฉินถังกวาน หน่าจาแม้จะซุกซนร้ายกาจอยู่บ้าง แต่เนื้อแท้ไม่ใช่คนเลว เมื่อใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาสองปี พอเหตุการณ์ตามชะตากรรมมาถึง เธอก็ตั้งใจจะขัดขวาง ทว่าเขากลับบอกว่าใครก่อก็รับผิดชอบเอง ไม่อยากลากเธอมาเดือดร้อนด้วย เรื่องเสน่ห์ขององค์ชายสามนี่แหละ กำลังหล่อหลอมร่างทองขึ้นใหม่เพื่อรับธูปบูชา ใกล้จะสำเร็จอยู่แล้วแท้ๆ มังกรเฒ่ากลับมาก่อเรื่อง... — ชายชราหนวดเคราขาวคนหนึ่งยิ้มอย่างเมตตาพลางด่าเธอหรือ? ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง เธอนึกว่า... วินาทีต่อมา เขาก็ถามว่าอยากออกไปเที่ยวเล่นสักรอบ หาผลประโยชน์ติดมือมาบ้างไหม ฉีฝูอี้: มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยหรือ! อะไรนะ? ท่านบอกว่าท่านคือหงจวินหรือ? ไม่เชื่อหรอก หา? ท่านบอกว่าฉันเป็นศิษย์น้องของท่านหรือ? ถ้าอย่างนั้นก็เชื่อแล้ว ศิษย์พี่เต้าจู่ สวัสดีค่ะ ไปเดินเล่นในสมรภูมิแต่งตั้งเทพ ช่วยสำนักเจี๋ยก่อนแล้วค่อยช่วยซีฉี — ฮวากั่วซาน มหาปราชญ์เปล่งประกายสีทองอร่ามจริงๆ! ราชาวานรแห่งฮวากั่วซานสมชื่ออย่างแท้จริง วันหนึ่ง ศิษย์พี่ส่งโอกาสดีๆ มาให้อีกครั้ง ใช่แล้ว โอกาสดีๆ ครั้งนี้ก็คือการเดินทางสู่ไซอิ๋ว ไปไหม? แน่นอนว่าไป! ร่วมศึกแต่งตั้งเทพมาแล้ว ยังจะขาดการเดินทางสู่ไซอิ๋วได้อย่างไร? ต้องไปสิ! ซุนหงอคงเห็นเธอแล้วไม่แปลกใจเลยสักนิด: “ข้ารู้อยู่แล้วว่าผู้แสวงธรรมคนที่สองต้องเป็นเจ้า!”

ต้นไม้ผลโสม: “เอาไปเลย เอาไปให้หมดเลย!” พี่น้องเขาทองเขาเงิน: “ท่านย่าทวด เชิญนั่งด้านบน!” อี้: “ใจเย็นๆ หน่อย~”