จีน จบแล้ว

โอ้! เหล่านักบุญและนักบุญหญิงกลับแสนทรยศ

Name: โอ้! เหล่านักบุญและนักบุญหญิงกลับแสนทรยศ
Author: 愤怒的河马

โดย 愤怒的河马 · แปลโดย น้องบัวลอย

4.70 รีวิว·อัปเดต 28 ก.ค. 2026

[ล้อเลียน+ไม่มีคู่+ตลกบ้า + รวมตัวละคร]

ฟ้าคำรามดังสนั่น ชุนจิ่นสิ้นใจตายในที่เกิดเหตุ

ตายแล้วก็ตายไป แต่ดันทะลุมิติเข้าไปอยู่ในนิยาย ยิ่งกว่านั้นยังกลายเป็นตัวละครที่คนเกลียดสุนัขรังเกียจ!

ดังคำกล่าวที่ว่า พี่ชายใจดีมักทำน้องสาวเสียคน ชุนหานเวิน ตัวละครซวยที่สุดในเรื่องเดิม หมามาเจอยังต้องถูกทำสัญลักษณ์ แต่หัวเราะที่มุก ไม่หัวเราะที่คน ชุนหานเวินคือชายแท้ น้องสาวอยากได้อะไรก็ให้ ตามใจจนน้องสาวจะเอาดาวก็จะไปคว้าให้

แต่พี่ชายที่แสนดีเช่นนี้ เพียงเพราะพวกตัวเอกต้องการโอสถวิเศษแล้วเขาไม่ให้ กลับถูกแทงตายด้วยดาบเดียว ซ้ำศพยังถูกแขวนไว้ที่สำนักถึงสามวัน

ในเรื่องเดิม ชุนจิ่นยิ่งซวยหนักกว่า ถูกพวกตัวเอกทรมานจนไม่เหลือสภาพมนุษย์ แถมยังถูกทิ้งกลางป่าให้แย่งอาหารกับหมาป่า พ่อแม่อยากทวงความยุติธรรมก็ถูกอาจารย์ของตัวเอกเฉือนคอตาย นี่มันทั้งตระกูลซวยชัดๆ!

นางเดือดพล่านในพริบตา กลายเป็นเซียนด่ามือฉมัง ด่าพวกตัวเอกอยู่สามวันสามคืน

ครอบครัวที่ดีเช่นนี้ นางจะเป็นผู้ปกป้องเอง!

นับแต่นั้นมา ไม่ว่าอัจฉริยะหรือตัวเอกคนไหน เมื่อพบหน้าชุนจิ่นล้วนต้องก้มหัวยอมจำนน กล้าเงยหน้าขึ้นมา นางตบหนึ่งฉาด กล้าฟ้องนางตบสองฉาด กล้าขัดขืนนางใช้วิชาสิบแปดฝ่ามือปราบมังกร!

เจ้าสำนักเขาคุนหลุนมองจอมมารเขย่าโลกผู้นี้ก็อดหลั่งน้ำตาไม่ได้ รู้งี้อย่าเห็นแก่ถูกเลย เพราะโลภในพรสวรรค์ถึงรับเข้าสำนักทีละสองคน! แต่ละบ้านย่อมมีคัมภีร์ที่อ่านยาก บ้านเขายังแบ่งเป็นเล่มหนึ่งเล่มสอง ตนเองเป็นจอมป่วนก็พออยู่ แต่ยังพาลูกศิษย์สำนักอื่นเสียผู้เสียคนไปด้วย

พรรคพวกของชุนจิ่น: ใครว่าชุนจิ่นทราม? หนึ่งกระบี่แทงทะลุรูก้นแกเป็นรูเลย!

พวกตัวเอก: ไร้ยางอายโดยแท้ พวกมักทรยศเจ้าเล่ห์เพทุบาย!

คำเตือน: เรื่องนี้ไร้มารยาทและมักทรยศ เนื้อหาสุดเพี้ยน นิยายไร้สาระชวนปวดหัว หากต้องการอ่านเรื่องจริงจังโปรดใช้วิจารณญาณ