จีน จบแล้ว

ลักยิ้มต้อนวสันต์

Name: ลักยิ้มต้อนวสันต์
Author: 空酒瓶

โดย 空酒瓶 · แปลโดย แมวส้มแปลนิยาย

4.20 รีวิว·อัปเดต 1 ต.ค. 2026

คุณหนูญาติผู้น้องแห่งเรือนสกุลเสี้ย หร่วนหนิงอวี้งามดุจดอกไห่ถัง อ่อนหวานนุ่มนวลราวหยกและบุปผา ทว่ากลับก่อเรื่องอื้อฉาวด้วยการหนีตามท่านโหวหนุ่มเสิ่น ระหว่างหลบหนี นางถูกเสี้ยหลิมผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องจับตัวกลับเมืองหลวงด้วยตนเอง

เสี้ยหลิมเป็นหลานชายคนโตสายตรงจากตระกูลสูงศักดิ์ ยึดมั่นในจารีตเคร่งครัด ทั้งยังคร่ำครึหัวโบราณ

ในสายตาเขา นางเป็นหญิงแพศยา สำส่อนและร่านสวาท เป็นหญิงที่เขาดูแคลนที่สุด ทั้งที่ตัวเขาบริสุทธิ์ดุจหิมะบนยอดเขาสูง หลังจับนางกลับเมืองหลวง เขาก็ลงโทษนางตามกฎตระกูล

ดังนั้น สิ่งแรกที่หร่วนหนิงอวี้ทำหลังได้เป็นฮองเฮา ก็คือจับคู่คนมั่วซั่ว ใช้อำนาจฮ่องเต้บังคับประทานภรรยาให้เขา

ภรรยาของเสี้ยหลิมเพียบพร้อมทั้งความรู้และมารยาท เป็นกุลสตรีจากตระกูลใหญ่ ทั้งยังรักใคร่ผูกพันกับเขาลึกซึ้ง

ต่อมา นางส่งสาวใช้ไปขอร้องมหาเสนาบดีเสี้ยหลิมผู้กุมอำนาจล้นฟ้า โดยแลกผลประโยชน์กับผลประโยชน์ เพื่อให้เขาช่วยรักษาชีวิตนางไว้

บุรุษผู้นั้นนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะสั่งบ่าวรับใช้

“ฮูหยินชอบความสงบ อย่าทำให้นางตกใจ ต่อไปหากยังมีคนไม่เกี่ยวข้องไปรบกวนความสงบของฮูหยินอีก พวกเจ้าต้องรับผิดชอบ”

เมื่อเทียบกับภรรยาผู้เป็นที่เคารพของราษฎรแล้ว นางก็เป็นเพียงฮองเฮาผู้ก่อหายนะแก่บ้านเมือง สมควรตายหมื่นครั้ง

นางคิดว่า บางทีนางคงไม่เคยอยู่ในสายตาเขาเลย

เมื่อตื่นขึ้นมาเกิดใหม่ในช่วงที่ยังเป็นคุณหนูญาติผู้น้อง หร่วนหนิงอวี้ก็เพียงอยากอยู่ให้ห่างจากลูกพี่ลูกน้องผู้เป็นขุนนางใหญ่คนนี้ ไม่เดินซ้ำรอยเดิมอีก

ระหว่างทางที่นางหลบหนีออกจากเรือนสกุลเสี้ย ท่านโหวหนุ่มเสิ่นผู้ถูกนางหลอกให้รักแล้วทอดทิ้งในชาติก่อนกลับไล่ต้อนนางไม่ลดละ ส่วนองค์ชายเจ็ดผู้น่าสงสารที่นางเลี้ยงดูมานั้น แท้จริงแล้วจิตใจมืดมน วางแผนจะครอบครองนางไว้แต่เพียงผู้เดียว...

ที่ไม่คาดคิดยิ่งกว่าคือ วันหนึ่งนางจะเด็ดบุปผาสูงศักดิ์บนยอดเขาอย่างเสี้ยหลิมลงมา ได้เห็นเขาอ้อนวอนนางอย่างหมดสภาพ ก่อนจะค่อย ๆ คลุ้มคลั่ง