จีน ยังไม่จบ

ยามตกต่ำไร้คนไยดี ครั้นรุ่งโรจน์แล้วเจ้าเป็นใคร

Name: ยามตกต่ำไร้คนไยดี ครั้นรุ่งโรจน์แล้วเจ้าเป็นใคร
Author: v奔跑的蜗牛v

โดย v奔跑的蜗牛v · แปลโดย สายฝนพรำ

4.30 รีวิว·อัปเดต 31 ต.ค. 2026

ชายวัยสี่สิบอย่างเสิ่นโม่ย้อนกลับไปในปี 1985

ลูกหลานเยาวชนปัญญาชนที่ถูกส่งไปชนบททางใต้ของยูนนาน พ่อแม่กลับเซี่ยงไฮ้แล้วก็หย่าร้างกัน

“พ่อมีบ้านของพ่อ แม่มีบ้านของแม่ ส่วนที่เหลือก็มีแค่ตัวผมเอง ผมเป็นส่วนเกินใช่ไหม...” เนื้อเพลงจากละครโทรทัศน์เรื่องก่อนหน้านี้สะท้อนตรงกับชีวิตของเขา เสิ่นโม่กลายเป็นภาระที่พ่อแม่ต่างฝ่ายต่างไม่ต้องการ ยายก็ไม่รัก ย่าก็ไม่เอ็นดู แต่เขายังมีอารอง

“เสี่ยวโม่ ค่าเพิ่มความจุเมืองเกือบสี่ร้อย แต่อารองจะหามาให้ได้ จะได้จัดการย้ายทะเบียนบ้านของเธอ”

“อารอง นี่คือเงินที่ผมหามาได้...”

เด็กหนุ่มตัวน้อยใช้เวลาช่วงปิดเทอมฤดูร้อนแค่ครั้งเดียว เกือบจะกลายเป็นเศรษฐีเงินหมื่น ทำให้อารองมองเขาใหม่ ต่อมาเขายังสอบเข้าโรงเรียนมัธยมปลายชั้นนำได้ ทำให้อารองเชิดหน้าชูตาต่อหน้าเพื่อนร่วมงาน และยังได้หน้าเต็ม ๆ ต่อหน้าแฟนสาวอีกด้วย

เมื่อเสิ่นโม่สอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในเซี่ยงไฮ้ได้...

ขออภัย บ้านของผมมีแค่อารองคนเดียว