เฉินล่ออ่านมาถึงตรงนี้ ก็อดถอนใจไม่ได้
“ถ้าเธอแค่อยากฆ่าเธอคนนั้น มันง่ายจะตาย วันนี้ฉันก็ช่วยทำให้สำเร็จได้แล้ว”
น่าเสียดาย สิ่งที่เจ้าของร่างเดิมต้องการไม่เคยเป็นการแก้แค้น สิ่งที่เขาต้องการคือความยุติธรรมตามกระบวนการ
เจ้าของร่างเดิมต้องหาหลักฐาน พิสูจน์ความผิดทุกคดีที่เพ่ยจือเหิงก่อไว้ แล้วพาเธอขึ้นศาลรับโทษ
เฉินล่อไม่ได้เห็นด้วยกับเรื่องนี้เท่าไรนัก
ในสายตาเขา เพ่ยจือเหิงไม่นับว่าเป็นคนเลวร้ายอะไร
คนที่เธอสังหารล้วนก่ออาชญากรรมร้ายแรง แต่กลับโชคดีรอดพ้นการลงโทษมาได้
อย่างน้อยจนถึงตอนนี้ เป้าหมายทุกคนที่เธอเลือกก็สมควรตายทั้งนั้น
แต่ถ้าให้เฉินล่อฆ่าเพ่ยจือเหิงจริง ๆ เขาก็ไม่รู้สึกผิดอะไรเลย
กาลเวลาที่ยาวนานจนแทบไม่มีที่สิ้นสุด ทำให้เฉินล่อเรียนรู้ที่จะทำตามใจตัวเองมานานแล้ว
วันที่อารมณ์ดี เขาก็เป็นคนดีได้ วันที่อารมณ์ไม่ดี เขาก็ทำเรื่องเลวร้ายได้อย่างไม่ยั้งคิด กระทั่งทำลายโลกทิ้ง
ความดีความชั่วไม่สำคัญเท่าอารมณ์ของเขาเลยสักนิด
เฉินล่อเลิกล้มความคิดที่จะกำจัดเพ่ยจือเหิงโดยตรง
ในเมื่อเจ้าของร่างเดิมต้องการให้เธอรับโทษตามกฎหมาย เขาก็ทำได้เพียงใช้วิธีที่เจ้าของร่างเดิมยอมรับ พาผู้หญิงคนนี้ขึ้นศาล
เฉินล่อหลับตาลง แล้วทบทวนเรื่องทั้งหมดใหม่ตั้งแต่ต้น
ถ้าต้องการหาหลักฐาน จุดเริ่มต้นที่ดีที่สุดยังคงเป็นอีเมลนิรนามที่เจ้าของร่างเดิมได้รับ
อีกฝ่ายใช้ระบบวิเคราะห์คดีที่มหาวิทยาลัยหยวนโจวร่วมมือกับตำรวจ ล่อเจ้าของร่างเดิมไปยังอาคารทดลองร้างเพียงลำพัง
เหลียงชื่อเจี๋ยถูกฆ่าตายอยู่ในนั้นก่อนแล้ว ส่วนอาวุธสังหารก็เป็นปืนประจำตัวของเจ้าของร่างเดิม
จากการจัดฉากในที่เกิดเหตุ จุดประสงค์ของอีกฝ่ายชัดเจนมาก
ทำให้ตำรวจเห็นกับตาว่าเจ้าของร่างเดิมถือปืนยืนอยู่ข้างศพ จากนั้นใช้วิถีกระสุน ลายนิ้วมือ และคราบดินปืนบนปืน ยัดข้อหาฆาตกรรมใส่เจ้าของร่างเดิมให้หมดทางดิ้น